Παρασκευή, 17 Μαΐου 2019

Εκλογές, το όπιο του λαού..

     Παραφράζοντας την ιστορική φράση του μεγάλου θεωρητικού μπορούμε ίσως με σιγουριά και εγκυρότητα μεγαλύτερη από την δική του να ισχυριστούμε πως,
     ..το πραγματικό όπιο του λαού είναι οι εκλογές.
     ( και φυσικά εννοούμε τις εκλογές που γίνονται μέσα
σ' αυτό το πλαίσιο της αντιπροσωπευτικής "δημοκρατίας" )

     Παραισθησιογόνο και κατασταλτικό συνάμα το "όπιο" των εκλογών διαφημίζεται από το σύστημα ως το μόνο φάρμακο που θα μπορούσε να αλλάξει κάτι προς όφελος του λαού,
     ..αποκηρύσσοντας ταυτόχρονα μετά βδελυγμίας όσους αρνούνται να το πάρουν.
     Αλλά αν οι εκλογές μπορούσαν πράγματι να αλλάξουν τα πράγματα εις βάρος του συστήματος και προς όφελος του λαού θα ήταν τόσο διαφημισμένες από το ίδιο το σύστημα;

     Παραισθησιογόνο λοιπόν γιατί παρέχει στον λαό τις φρούδες ελπίδες, το όραμα, πως μέσω των εκλογών θα μπορέσει κάποτε να γυρίσει τον τροχό.
     Ποντάρει δηλαδή σ' ένα επιστημονικά νοθευτικό, πλειοφηφικό ή λιγότερο πλειοψηφικό αλλά ποτέ βεβαίως καθαρά αναλογικό εκλογικό σύστημα,
     ..ένα σύστημα εκλογών όπου η λευκή ψήφος τής συνειδητής απαξίωσης και της έμπρακτης διαμαρτυρίας εξισώνεται (σοφά για το σύστημα-χυδαία για τον λαό) με την άκυρη ψήφο των βλακών και των απρόσεκτων,
     ..για να καλυτερέψει ίσως την μοίρα του. Χα. Τί πίνεις και δε μας δίνεις;

     Χειρότερη όμως από την παραισθησιογόνο δράση του οπίου των εκλογών, είναι η κατασταλτική του δράση.
     Αυτή που οδηγεί τον λαό στην απραξία και την μοιρολατρία, περιμένοντας κάθε τέσσερα ή πέντε χρόνια τις κάλπες για να "εκφραστεί" ή να "τιμωρήσει" μέσω αυτών αυτούς που στο ενδιάμεσο διάστημα έχοντας υποκλέψει με αισχρά ψέμματα την ψήφο του στις προηγούμενς εκλογές, τον πάνε χοροπηδώντας μέχρι τις επόμενες.
     Τί να τιμωρήσεις χρυσέ μου μέσα από τις κάλπες; Δεν βλέπεις ότι πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι βγαίνουν;
     Δεν βλέπεις ότι οι "πρωτοκλασσάτοι", οι κυρίως υπεύθυνοι για την καταστροφή βρίσκονται πάντα στο κοινοβούλιο; Που στέκουν εκεί αλώβητοι, προκλητικοί και χυδαίοι όπως πάντα;
     Την νυφη την πληρώνουν (κατά την μετάβαση κάποιου κόμματος απ΄την εξουσία στην αντιπολίτευση και τούμπαλιν, όπου χάνονται κάποιες βουλευτικές έδρες) κάτι τελευταίες τρύπες του ζουρνά. Τρύπες συνήθως πανελληνίως άγνωστες, που κι αυτές εντούτοις βοήθησαν να παιχτεί ο σκοπός, η μελωδία της προδοσίας.
     Αυτό εννοείς τιμωρία; Την εξωπέταξη κάτι ξεπλένηδων και την διάσωση των καθαρμάτων;
     Όχι χρυσέ μου. Αυτό δεν είναι τιμωρία. Είναι κοροϊδία στον καθρέφτη.
     Τα μούτρα σου κοροϊδεύεις.
     Τα παιδιά σου τιμωρείς. 

     Τιμωρία είναι να πάρεις την τύχη στα χέρια σου, αφού τα δικά τους χέρια είναι βρωμερά και ηθικά ανάπηρα.
     Τιμωρία είναι η διαρκής ασφυκτική διαμαρτυρία μέχρις εσχάτων.
     Τιμωρία είναι να γυρίσεις την πλάτη στο όπιο που απλόχερα σου προσφέρουν μιά φορά κάθε τόσα χρόνια για να σκυλεύουν αυτοί την χώρα στο ενδιάμεσο.

     Για να δούμε;
     Αν απεξαρτηθούμε εμείς από το ναρκωτικό που μας δίνουν,
     ..με ποιά δικαιολογία πιά θα εξουσιάζουν και θα ξεπουλούν,
     ..λαό, πατρίδα, όσια και ιερά;..


5 σχόλια:

  1. Έεεεεελα ρε Κώστα τώρα. Μπορούμε να ψηφίσουμε αντιμνημονιακούς, δηλαδή αγωνιστές, τίμιους, ικανούς, όλα κατά δήλωσή τους και ασφαλως πατρικίους πιο ικανούς εις την διακυβέρνησιν απο εμάς τους πληβείους.
    Βεβαίως, όλοι τούτοι πλακωνόμενοι αναμεταξύ τους καθιστούν δυσδιάκριτη την επιλογή του πιο δυνατού. Άσε που αν πλησιάσουμε κοντά να σχηματίσουμε γνώμη, μπορούμε να φάμε και καμιά αδέσποτη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. https://www.ribandsea.com/editorial/4020-apokommata-proeklogikon-kai-meteklogikon-skepseon.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ιωσήφ,συμφωνώ καί επαυξάνω ασυστόλως.Ολοι εμείς πού έχουμε
      εθιστή στήν ελεύθερη μετακίνηση ( λόγω camper καί μοτοσυκλεττών)πνεύματος,ψυχής τε καί σώματος αντιλαμβανό-
      μαστε πλήρως τό δυστυχώς διαιωνιζόμενο εθνικό πρόβλημα.

      Διαγραφή
  3. Οι μοναχικές άριστες πένες αρθρογράφων, σχολιαστών, αλλά και οι σκέψεις απλών ανθρώπων - που δεν δύνανται να εκφραστούν - αλλά με παρόμοιο ένστικτο, θα πρέπει κάποτε να σκεφτούν και πως να μην είναι μοναχικές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή