Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2012

Καθρέφτης Σου Είμαι και Σου Μοιάζω

     Θαυμάζω πάρα πολύ τις ελληνικές διαφημίσεις. Είναι πολύ έξυπνες, πολύ ευρηματικές.
     Και το κυριότερο: τις περισσότερες φορές είτε το επιδιώκει ο διαφημιστής είτε όχι, αποτελούν σάτυρα, κριτική της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας.
     Έτσι, και η πιό πρόσφατη διαφήμιση ενός μεγάλου, πασίγνωστου παιχνιδοκαταστήματος, παρουσιάζει ανάγλυφα, περιγράφει αδρότατα μία από τις κακοδαιμονίες του σύγχρονου έλληνα που μας έφτασαν μέχρι εδώ.
     Τί βλέπουμε εκεί; Βλέπουμε δύο καλοβαλμένα πόδια μέσα σε δύο καλοβαλμένες γόβες, να μπαίνουν σε ένα καλοβαλμένο σπίτι κουβαλώντας μιά τεράστια σακκούλα της συγκεκριμένης εταιρίας, και να την αφήνουν μπροστά στο σαλόνι. Στο σαλόνι όπου ένας στρουμπουλός μούλος στρογγυλοκάθεται φορώντας τα 3D (!)  γυαλιά και παρακολουθεί την 3D τηλεόρασή του. 'Οπου αμέσως βλέποντας την σακκούλα, ο συγκεκριμένος μούλος, πετάει γυαλάκια, βιβλία, ή ό,τι άλλο κρατάει στις υπόλοιπες διαφημίσεις της σειράς, κι ορμάει να την κουρσέψει. Ε, και; Θα μου πείτε..
     Εδώ χρειάζεται ένα στοπ-καρέ στα μάτια του μούλου όπου βλέπουμε να γυαλίζει η απληστία, η αδηφαγία, ο εαυτούλης μου, το ''όλα για μένα''. Κι άλλο ένα στοπ-καρέ στην μούρη του όταν δεν ανακαλύπτει μέσα στη σακκούλα παρά τρίφτες, πιγκάλ, εργαλεία : η απογοήτευση, η απόγνωση, λες και πείναγε και δεν βρήκε κάτι να φάει! Πάλι θα μου πείτε: Τί σου φταίει το παιδάκι και το βρίζεις;
     Τίποτα δεν μου φταίει. Και δεν βρίζω αυτό. Βρίζω αυτό που αντιπροσωπεύει η συμπεριφορά του. Βρίζω εμάς. Αν ήταν κάποιο φτωχικό περιβάλλον, κάποιο ισχνό, στερημένο παιδάκι που διψάει για ένα παιχνίδι, μπορεί να συγκινηθώ κιόλας. Αλλά όχι!  Εδώ πρόκειται για την απληστία σε όλο της το μεγαλείο. Εδώ πρόκειται για τον έλληνα ήδη χορτάτο εδώ και αρκετές δεκαετίες, με ήδη γεμάτο το σπίτι του με κάθε είδους τεχνολογικά καλούδια, με γεμάτες της ντουλάπες του ρούχα, γεμάτο το γκαράζ του με τζιπάρα για να ανταπεξέρχεται στα ορεινά περάσματα του Κολωνακίου, κι όμως θέλει κι άλλα! Τα θέλει όλα!  Χρήσιμα, άχρηστα δεν έχει σημασία. Κι άλλα!  Όλα!
     Εικόνα της κοινωνίας μας είναι αυτή η διαφήμιση. Ειδικά για τα τελευταία δέκα-είκοσι χρόνια. Μας κυρίευσε η απληστία, ο εγωκεντρισμός, το life style, ο στυγνός καταναλωτισμός.
     Χάσαμε κάθε συναίσθηση μέτρου, αυτοσυγκράτησης, ανθρωπιάς, αυτογνωσίας. Γυρέψαμε την ευτυχία και την αυτοδικαίωση στα υλικά αποκτήματα, και όχι στις ανθρώπινες σχέσεις, στην μόρφωση, στις μικρές χαρές της καθημερινότητας. Και τώρα το πληρώνουμε.
      Και τώρα; Τώρα από ανάγκη κάνουμε μιά στροφή προς τα κει που πρέπει. Δεν φτάνει όμως. Η στροφή πρέπει να γίνει συνειδητά, επειδή το θέλουμε και νοιώθουμε ότι πρέπει, κι όχι μόνον από ανάγκη. Πρέπει να κατανοήσουμε και να παραδεχτούμε το λάθος. Και ν' αλλάξουμε.
     Μόνον έτσι θα πιάσουν τόπο οι θυσίες που κάνουμε, κι όχι όπως διαλαλούν οι πολιτικοί και τα γιουσουφάκια τους.
     Να αλλάξουμε την εικόνα που μας δείχνει ο καθρέφτης..
    

σχολιάκι #17






Αν υποψιαστώ, ότι θα ξαναδώ, την Μαριλίζα, ως υπουργό του ΣΥΡΙΖΑ, θ' αυτοκτονήσωω..

Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2012

Κερκόπορτες

     Έχω βαρεθεί ν' ακούω, έχω σιχαθεί πιά να βλέπω πολιτικούς ''ταγούς'' και παρατρεχάμενους να τρέμουν από ιερή αγανάκτηση: ''κινδυνεύει η δημοκρατία'', ''πωπω! τί πάθαμε!'', ''προσέξτε τί κάνετε!''.
     Ο λόγος βεβαίως για την ακραία, γνωστή οργάνωση-κόμμα, η οποία απότομα μεγάλωσε, μπήκε στην Βουλή, κι εξακολουθεί να μεγαλώνει με γρήγορους ρυθμούς.
     Δηλαδή, κύριοι, φταίνε οι τούρκοι που μπήκαν στην Πόλη, φταίει η κερκόπορτα απ' όπου μπήκαν, ή φταίνε αυτοί που την άφησαν αφύλακτη και εν τέλει ανοικτή;
     Και ποιά δημοκρατία κινδυνεύει; Η δικιά σας; Η δημοκρατία των ''πράξεων νομοθετικού περιεχομένου''; Η δημοκρατία των κυβερνήσεων μειοψηφιών; Η δημοκρατία της κομματικής πειθαρχίας; Η δημοκρατία των συνδικαλιστών; Η δημοκρατία των ''δικών μας παιδιών'';
     Μην προσπαθείτε να κοροϊδέψετε άλλο. Την πραγματική δημοκρατία εσείς την ξεσκίσατε και εξακολουθείτε ακόμη να την βιάζετε κάθε μέρα, με όλους τους τρόπους. Και στην πραγματικότητα χεστήκατε για την πραγματική δημοκρατία! Για τα τομάρια σας η ''ιερή αγανάκτηση''. Γι αυτά τσιρίζετε και αυτά προσπαθείτε να διασώσετε, και όχι την δημοκρατία. Αυτήν αφήστε τη ήσυχη και παραδώστε τη στον λαό όπου ανήκει. Αυτός ξέρει πολύ καλά τί να την κάνει.
     Και είσαστε περισσότερο σιχαμένοι γιατί σας ενοχλεί η ''άκρα δεξιά'', επειδή προέρχεται από εκεί. Από δεξιά. Αν ήταν ''άκρα αριστερά'' δεν θα σας πείραζε και τόσο! Τότε θα ήταν ''κάτι παιδάκια που έχουν χάσει τον δρόμο τους'', το πολύ πολύ να τους λέγατε περιθωριακούς.
     Αλλά είναι αυτή ακριβώς η ιδεοληψία που μας έφερε εδώ που μας έφερε. Ο καθένας στην Ελλάδα μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, αρκεί να έχει αριστερή φρασεολογία, αριστερή ρητορική! Αυτό ακριβώς που εκμεταλλεύτηκε και έκανε το Πα.Σο.Κ τριάντα τόσα χρόνια, με τα συγκεκριμένα αποτελέσματα.
     Και στο κάτω-κάτω όλοι αυτοί της συγκεκριμένης οργάνωσης-κόμμα, είναι πολύ πιό ''έντιμοι'', πιό συνεπείς, πιό ''άντρες'' από σας: Πιστεύουν σε κάτι και δεν το κρύβουν. Βγαίνουν ανοιχτά και το λένε. Δεν κρύβονται κάτω απ' τα φουστάνια μιάς δήθεν δημοκρατίας, δεν γίνονται μπαλαρίνες να κάνουν πιρουέτες και κωλοτούμπες κατά πώς τους συμφέρει, όπως κάνετε εσείς!
     Δεν υπερασπίζομαι κανέναν!
     Πιστέψτε το!
     Σιχάθηκα όμως εσάς! Και την υποκρισία σας!  Και σας σιχάθηκα μ' όλη τη δύναμη της ψυχής μου.
     Γι αυτό σας λέμε μιά κι έξω: αφήστε τους ανθρώπους αυτούς να κάνουν την δουλειά τους όπως την ξέρουν (και την ξέρουν πολύ καλά), και κοιτάξτε να κάνετε την δική σας όπως πρέπει!
     Αν εσείς είχατε κάνει την δική σας δουλειά όπως έπρεπε, δεν θα υπήρχε άλλη δουλειά να κάνουν άλλοι!

Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2012

Το Ψυχόδραμα Της Πεντάρας

     Αυτό πιά που κάθε βδομάδα είναι η ''πιό κρίσιμη'' βδομάδα που έχουμε ζήσει ποτέ έχει καταντήσει γελοίο!
     Βγαίνουν οι πληρωμένοι παπαγάλοι των καναλιών και ως κακοί, κάκιστοι ηθοποιοί της όπερας, τραβάνε τα μαλιά τους, τις κοτσίδες τους, καί ό,τι άλλο σας έρθει στο μυαλό, οικτίρουν εαυτούς και αλλήλους, πετάνε κορώνες: ''χανόμαστε'' ,''οι πιό κρίσιμες στιγμές'', ''η πιό κρίσιμη νύχτα'', ''το πιό κρίσιμο συμβούλιο''.
     Ρε άντε χαθείτε παπαγαλοκοράκια της συμφοράς, που θα μας πείτε τί είναι πιό κρίσιμο! Που θα μιλήσετε εσείς στον υπάλληλο των 586 ευρώ, στον επιχειρηματία που βάζει λουκέτο, στον άνεργο, στον συνταξιούχο, στον άρρωστο, για το ποιά είναι η πιό κρίσιμη μέρα!
     Κάθε μέρα για τους απλούς, καθημερινούς ανθρώπους είναι η πιό κρίσιμη μέρα. Είναι άλλη μιά μέρα που πρέπει να επιβιώσει, να εξασφαλίσει τα προς το ζείν της οικογένειας, να πληρώσει κανέναν λογαριασμό, να περάσει σώος από τις μυλόπετρες της καθημερινότητας χωρίς να τρελαθεί, χωρίς να σκύψει το κεφάλι, χωρίς να μετατραπεί σε σχιζοφρενή δολοφόνο.
     Αυτές κύριοι των καναλιών είναι κρισιμότητες, κι όχι οι ηλιθιότητες, οι ψυχολογικοί εκβιασμοί, οι φοβέρες, που σας βάζουν, σας πληρώνουν να μας πετάτε στα μούτρα κάθε μέρα είκοσι φορές τη μέρα.
     Και δεν καταλαβαίνετε ότι ο κόσμος σας έχει πάρει στο ψιλό. Σας κοιτάει και γελάει. Και κλαίει μαζί. Κλαυσίγελος. Δεν καταλαβαίνετε ότι ο κόσμος ζεί ένα πραγματικό ψυχόδραμα, κι όχι σαν αυτό της κακιάς ώρας που παρουσιάζετε εσείς κάθε βράδυ. Δεν καταλαβαίνετε ότι είσαστε κομπάρσοι της συμφοράς, για πέταμα, για τα σκουπίδια.Εκεί ανήκετε.
     Κι εσείς και τα αφεντικά σας οι πολιτικοί.
     Κι εκεί θα σας στείλει ο λαός μία των ημερών.

     Υ.Γ  Σήμερα ξημερώματα ''πήραμε'' την δόση σε τρείς δόσεις και παραδώσαμε κράτος και
             πολίτες σιδηροδέσμιους στους δανειστές-τοκογλύφους.              
             Θέλω να δώ από αύριο ποιά άλλη ''κρισιμότητα'' θα εφεύρουν..

σχολιάκι #16

  




    Επιτέλους θα πάρουμε τη δόση μας

Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012

Μέσα Μαζικής Εξαθλίωσης ή Τα Κόκκινα Φανάρια

     Το πιό βρώμικο επάγγελμα στον κόσμο είναι αυτό του νταβατζή.
     Αυτός είναι που πατρονάρει τις πόρνες, αυτός τις προστατεύει, αυτός και τους τα τρώει. Κι όταν βρεθεί στα δύσκολα, μπλεγμένος, στην γωνία, μπορεί και να τις σκοτώσει. Αρκεί να σώσει το τομάρι του.
     Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης είναι οι νταβατζήδες των εκάστοτε κυβερνήσεων και της εξουσίας γενικότερα.
     Ειδικά στην χώρα μας, την χώρα της πολυνομίας, των ''παραθυρακίων'', της ελαστικότητας των νόμων, της προσωρινότητας που είναι μονιμότερη της μονιμότητας, ο βρώμικος ρόλος των ΜΜΕ υπήρξε καταλυτικός.
     Καταλυτικός για την εξαθλίωση του έλληνα πολίτη, όχι μόνο μέσα από την προπαγάνδα, αλλά κυρίως από την αποθέωση και επιβολή του life style. Την προβολή των μετρίων, των τυχαίων, των εφήμερων, των αρπαχτικών, των κάθε λογής σκουληκιών που ανέβηκαν ''γλύφοντας και με τα κέρατά τους'' που λέει ο λαός.
     Πρωϊνάδικα, μεσημεριανάδικα, μοντέλες, βλαχομπαρόκ εκδοτίσκοι, κομμωτές, τραγουδιάρες, μάγισσες φέρτε βότανα, αδελφές του ελέους, και αδελφάτα γενικότερα, παρελαύνουν επί χρόνια μέσα απ' τα κανάλια και τους σταθμούς, μεταφέροντας την βρωμιά και την αποσύνθεση μέσα στα σπίτια μας, να μας κάνουν να την συνηθίσουμε, να μας γίνουν απαραίτητοι, πρότυπα.
     Πρέπει να επιβάλλεις τέτοια ''πρότυπα'', να εξαθλιώσεις ψυχικά και ηθικά δυό-τρείς γενιές, για να είσαι μετά σίγουρος ότι οποιαδήποτε πολιτική, οικονομική προπαγάνδα εφαρμόσεις, θα έχει απόλυτη επιτυχία. Ακριβώς σαν τον νταβατζή που πρώτα εκμηδενίζει ηθικά και ψυχικά τις πόρνες του για να δεχτούν μετά αυτές αδιαμαρτύρητα τον ''πελάτη'', αυτόν που θα τις πηδήξει ''επί χρήμασι''. Χρήματα όμως που τελικά θα ωφεληθεί ο ίδιος ο νταβατζής. Όχι η πόρνη. Ο λαός.
     Κι αφού δημιουργήσεις τις γενιές-δούλους του life style, του εύκολου κέρδους, του τυχοδιωκτισμού, ακολουθεί η πολιτική προπαγάνδα. Προπαγάνδα ανηλεής, συνεχόμενη, πιεστική, επαναλαμβάνοντας τις ίδιες ''τηλεκατευθυνόμενες'' απόψεις, εκτοξεύοντας εντελόμενες απειλές, διασπείροντας ψεύτικους φόβους. Στο τέλος επιτυγχάνεις το επιθυμητό: πολίτες-ζόμπι, πολίτες-πόρνες.
     Και τί κερδίζουν τα ΜΜΕ απ' το νταβατζιλίκι τους; Μα χρήματα. Πολλά χρήματα. Κι εξουσία. Πολλή εξουσία. Την δυνατότητα να χειραγωγούν λαούς και να ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις. Ένα κράτος στα πόδια λίγων, ελάχιστων, διαπλεκόμενων επιχειρηματιών.
     Και όλα αυτά προσέξτε: Με πλήρη ανομία. Οι συχνότητες τις οποίες χρησιμοποιούν ανήκουν στο κράτος, στους πολίτες δηλαδή. Αυτές οι συχνότητες τους έχουν παραχωρηθεί προσωρινά, μιά προσωρινότητα που διαρκεί είκοσι τόσα χρόνια. Δεν πληρώνουν απολύτως τίποτα. Μόνον εισπράττουν.Από κρατικές διαφημίσεις, έως εργολαβίες και απ' ευθείας αναθέσεις έργων με πλήρη αδιαφάνεια. Ένα συντριπτικό ποσοστό των χρημάτων του χρέους που μας καταδυναστεύει έχει μπει στα ταμεία τους.
     Καιρός είναι να βγάλουμε την βρωμιά μέσα απ' τα σπίτια μας. Να αερίσουμε, και να μην την αφήσουμε να ξαναμπεί.
     Αν βγεί κάτι καλό από την κρίση θα είναι ότι πέφτουν πιά οι μάσκες, και βλέπουμε το πρόσωπο του εχθρού μας.
     Καιρός να πατήσουμε το κουμπί.
     Καιρός να σβήσουμε τα κόκκινα φανάρια.

Κυριακή 25 Νοεμβρίου 2012

Η Μνήμη Δεν Μένει Πιά Εδώ

     Καταργούνται!
     Ναι, καταργούνται. Ποιοί; Οι πενταψήφιοι αριθμοί κλήσης για τα τηλεφωνικά ραντεβού με τους γιατρούς του ΕΟΠΥΥ.  Το μέτρο που εφαρμόστηκε με τρελή επιτυχία για να εξυπηρετούνται οι ασφαλισμένοι, σε λίγο θάναι παρελθόν. Άλλη μιά τεράστια επιτυχία που όμως δεν βρήκε την ανταπόκριση που έπρεπε από τον ''πτωχό τω πνεύματι'' λαό, καταργείται.
     Και τώρα; Πώς θα κλείνονται τα ραντεβού τώρα; Μα με το παλιό ''κακό'' 184. Μά.. Δεν έχει μα! Ξέρουν αυτοί! Και τότε δεν ξέρανε;  Να σας πώ:
     Το μόνο που ξέρουνε είνα να ξαμολιούνται στα παράθυρα των ειδήσεων, να κραυγάζουν, να πετούν λάσπη σε κάθε έναν που έχει αντιρρήσεις, να κομπάζουν ότι αυτοί ξέρουν κι εσείς δεν ξέρετε, να πουλάνε εξουσία και αυθεντία.
     Κι αν αναρωτιέστε πώς θα ξαναβγούν τώρα στα παράθυρα, μόλις 5-6 μήνες μετά, για να επιχειρηματολογήσουν για τα αντίθετα, σας απαντώ: Πολύ εύκολα.
     Εύκολα, διότι πρώτον δεν έχουν τσίπα, είναι ξετσίπωτοι. Δεύτερον διότι δεν έχουν αξιοπρέπεια, τους φτύνεις και λένε πως ψιχαλίζει. Τρίτον διότι είναι τόσο δειλά ανθρωπάκια όσο δεν φαντάζεστε, που τρέμουν μήπως χάσουν την θεσούλα, την καρεκλίτσα της εξουσίας. Τρομάρα τους..
     Και τέταρτον και σπουδαιότερο, διότι εμείς δεν έχουμε μνήμη! Ή μάλλον έχουμε. Αυτήν του χρυσόψαρου. Δευτερολέπτων.
     Γιατί αν είχαμε μνήμη δεν θα βρισκόμαστε σε αυτή την κατάσταση ως κράτος.
     Αν είχαμε μνήμη περισσότεροι απ' τα 3/4 των βουλευτών δεν θα ήταν βουλευτές.
     Αν είχαμε μνήμη όσοι είτε από αμέλεια, είτε από πρόθεση μας κατέστρεψαν, δεν θα τολμούσαν να πατήσουν ξανά το πόδι τους στην Ελλάδα, ή θα ήταν στην φυλακή.
     Φρόντισαν όμως επί τριάντα τόσα χρόνια οι κυβερνήσεις μας παρέα με τα ΜΜΕ, με την λοβοτομή της κομματικοποίησης των πάντων, να αφαιρέσουν την μνήμη από τον έλληνα πολίτη.
     Όμως ''Λαός για ζωή, θα πει λαός με μνήμη'' λέει ο Σπύρος Μελάς, ''Κεφάλι χωρίς μνήμη, είναι θέση αφρούρητη'' έλεγε ο Ναπολέων, ακόμα ''Βίγλα αψηλή στα φρένα μας η μνήμη'' ο μεγάλος Νίκος Καζαντζάκης.
     Επιτακτική ανάγκη άρα, είναι να ξαναβρούμε την μνήμη μας σαν λαός. Για να βάλουμε μιά τάξη, να χωρίσουμε την ήρα απ' το στάρι, στην ανάγκη και να τιμωρήσουμε.
     Να ξαναγίνουμε άνθρωποι. Γιατί:
     Όσο θα είμαστε σαν τα χρυσόψαρα θα είμαστε μέσα στην γυάλα..
     
    

Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012

σχολιάκι#15











   Ο Πνευματικός Κόσμος στις Επάλξεις..  

Σιγά τ' Αυγά!

     Σιγά το κατόρθωμα.
     Εδώ οι κύριοι(;) πρωθυπουργοί και οι υπουργοί οικονομικών των τελευταίων ετών, έχουν πηδήξει ολόκληρη την Ελλάδα! Οι βουλευτές κάνουν κι αυτοί ό,τι μπορούν. Οι δε δημοσιογραφοπαπαγάλοι έχουν βαλθεί να πηδήξουν τον εγκέφαλο ενός ολόκληρου λαού.
     Κι αν πάμε πιό πίσω θα βρούμε έναν κοντό κιτρινιάρη να πηδάει και να σκοτώνει κοτζάμ δραχμή. Επίσης ο ίδιος πήδηξε με επιτυχία και την εθνική μας υπερηφάνεια, μιά νύχτα σε μιά βραχονησίδα.
     Πιό παλιά ακόμα, ένας ψηλός με γυαλιά (πού τον ξέρω; πού τον ξέρω;) πήδηξε μιά ολόκληρη κυβέρνηση για λόγους μάλλον βιοποριστικούς και επαγγελματικής κατοχύρωσης.
     Ακόμα πιό παλιά ένας περίεργος με ζιβάγκο, εκτός από ορισμένες αεροσυνοδούς και κάποιες κακομοίρες που μετά τις έκανε υπουργούς, πήδηξε την αγροτική και βιομηχανική οικονομία της χώρας, την κοινή λογική, καθώς και κάθε έννοια αξιοκρατίας και αξιοπρέπειας.Ο συγκεκριμένος μάλιστα θεωρείται και είναι ο εμπνευστής και θεμελιωτής του πηδήματος του σύγχρονου ελληνικού κράτους.
     Αν ανοίξουμε δε λίγο το πλάνο θα δούμε την Γερμανία να πηδάει (διαχρονικά) όλη την Ευρώπη.
     Τις Ηνωμένες Πολιτείες να πηδούν όλη την Ευρώπη επίσης, μαζί με την Γερμανία. Φιλοδοξούν επίσης να πηδήξουν σταδιακά όλον τον Κόσμο. Το Σύμπαν το έχουν αφήσει γι αργότερα.
     Θα δούμε το Ισραήλ να πηδάει τους παλαιστίνιους και κάθε έννοια ανθρωπισμού. Πηδάει επίσης κάθε πιθανή συμπάθεια που θα μπορούσαμε να έχουμε για το ίδιο.
     Ο Δυτικός πολιτισμός προσπαθεί να πηδήξει τον Ανατολικό, καθώς και τον Δεύτερο και Τρίτο Κόσμο.
     Συνολικά δε η ανθρωπότητα πηδάει συστηματικά και με μανία τις θάλασσες, τον αέρα που αναπνέουμε, την καλλιεργήσιμη γη, όλον τον πλανήτη.
     Κι εδώ, στην μικρή αυτή γωνιά της γης, ένας κάποιος έχει βγεί στα κεραμίδια, έχει ξεφαντώσει, γιατί έχει πηδήξει, λέει, την μισή Αθήνα!
     Σιγά τ' αυγά.
     Το δύσκολο δεν είναι το νάχεις πηδήσει την μισή Αθήνα.
     Δύσκολο είναι να μη θέλει να σε πηδήξει αυτή!

Παρασκευή 23 Νοεμβρίου 2012

Χωματερή

     Κοιτάξτε καλά την εικόνα. Κοιτάξτε.
     Αυτό είμαστε! Μία απέραντη χωματερή δίπλα σε μιά υπέροχη θάλασσα..
     Αν προσέξετε καλά θα δείτε και τον εαυτό σας δίπλα στα άλλα σκουπίδια. Γιατί αυτό είσαστε. Αυτό είμαστε όλοι. Σκουπίδια!
     Σκουπίδια στοιβαγμένα δίπλα σε άλλα σκουπίδια που μας φέρνουνε κι από άλλες χώρες τριτοκοσμικές, τελειωμένες. Κι από άλλες χωματερές.
     Σκουπίδια τα παιδάκια που πάνε το πρωί στο σχολείο χωρίς νάχουν βάλει μπουκιά στο στόμα τους, σκουπίδια κι αυτά που έχουν μείνει χωρίς εμβόλια.
     Σκουπίδια οι γέροντες που δεν έχουν ν' αγοράσουν τα φάρμακά τους, σκουπίδια κι αυτοί που δεν μπορούν να δώσουν χαρτζιλίκι στα εγγόνια τους κι αισθάνονται ανήμποροι και άχρηστοι.
     Σκουπίδια οι νέοι με τα διπλώματα και τα διδακτορικά που εκβιάζονται για μιά 10ωρη δουλειά με αμοιβή 380 ευρώ, σκουπίδια κι αυτοί που σπρώχνονται προς τα σύνορα ως μετανάστες.
     Σκουπίδια οι απολυμένοι και οι άνεργοι κι αυτοί που δεν ξέρουν αν αύριο θάχουν δουλειά, σκουπίδια κι αυτοί που κλείνουν τις επιχειρήσεις τους και στέλνουν στον δρόμο κι άλλα σκουπίδια.
     Σκουπίδια τα νέα ζευγάρια που δεν τολμούν να κάνουν οικογένεια για να μην δημιουργήσουν και νέα σκουπίδια, σκουπίδια κι οι νέοι γονείς που αισθάνονται εγκληματίες.
     Σκουπίδια όσοι θέλουν μα δεν μπορούν να πληρώσουν τα χρέη τους, σκουπίδια κι αυτοί που αυτοκτονούν απ' το βάρος των χρεών.
     Σκουπίδια όλοι! Χωματερή ψυχών και ονείρων. Και οι σκουπιδιάρες της τρόϊκας φέρνουν κι άλλα. Και οι μπουλντόζες των μέτρων της ''κυβέρνησης'' τα ανακατεύουν και τα συνθλίβουν. Και οι γλάροι της Βουλής φτεροκοπάνε από πάνω και χαζεύουν.
     Κοιτάξτε καλα. Σκουπίδια είμαστε όλοι!
     Και περισσότερο είμαστε γιατί θέλουμε να είμαστε!
     Γιατί μας αξίζει να είμαστε!
     Γιατί δεν παίρνουμε μιά φωτιά να τους κάψουμε όλους!..
    
    

σχολιάκι #14









     Αααυτός Είναι Καφές!

Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2012

Τί Έχουν τα Έρμα και Ψοφάνε;

     Τί νάχουν; Κάτι τέτοιους πολιτικούς ογκόλιθους! Τέτοιες φυσιογνωμίες!
     Οι αρχαίοι μας πρόγονοι μεταξύ άλλων πολλών είχαν παρατηρήσει: '' οία η μορφή, τοιάδε και η ψυχή ''..
     Με άλλα λόγια, κόψε φάτσα και βγάλε συμπέρασμα.
     Πόσες φορές έχουμε δεί ανθρώπους κυριολεκτικά κακάσχημους, εντελώς στραβοχυμένους, που όμως στα μάτια τους έχουν μία γλύκα, το βλέμμα τους έχει μιά αθωότητα, η εκφορά του λόγου τους ευγένεια, η όλη συμπεριφορά τους αποπνέει ανθρωπιά κι αγάπη;  Πολλές, πάρα πολλές.
     Γι αυτό η πιό πάνω αρχαία παροιμία δεν αναφέρεται βεβαίως στα ανατομικά, φυσικά εξωτερικά χαρακτηριστικά του ατόμου, αλλά στο καθρέφτισμα, στην προβολή πάνω σε αυτά των ψυχικών χαρισμάτων του. Ή την έλλειψη ψυχικών χαρισμάτων..
     Πείτε μου τώρα. Σε πόσους απ' τους πολιτικούς μας, και μάλιστα από τους ''πρωτοκλασσάτους'' βλέπετε στο καθρέπτισμα της ψυχής τους κάτι ευοίωνο, κάτι θελκτικό τέλος πάντων; Μη κουράζεστε να ψάχνετε. Δεν θα βρείτε.
     Παντού όμως θα βρείτε την ψευτιά στα μάτια, την κακία στο μέτωπο, την χαιρεκακία στο βλέμμα. Τον υπολογισμό στον λόγο, την απαξίωση στον τρόπο που σου φτύνουν τις κενολογίες τους στα μούτρα.
     Σε πόσους από δαύτους θα εμπιστευόσασταν να ''κρατήσουν'' το παιδί σας κανα δυό ώρες, για να πάτε για ψώνια, χωρίς να φοβάστε ότι θα προλάβουν να τραυματίσουν την ψυχούλα τους δια βίου; Χωρίς να τους δημιουργήσουν παιδικά τραύματα, που θα χρειαστούν ψυχανάλυση για να αφαιρεθούν;
     Υπερβολές; Λέτε; Για κοιτάξτε την φωτογραφία και πείτε μου τί συναισθήματα σας προκαλεί; Και βεβαίως ο συγκεκριμένος δεν είναι ο μόνος. Είναι όμως χαρακτηριστικός. Καθρέπτης του πολιτικού μας προσωπικού.
     Πώς μου ήρθαν όλα αυτά;
     Χθες το πρωί άκουσα, μετά την πρωθυπουργική ανακοίνωση για το Eurogroup, τον εικονιζόμενο να σπεύδει να βγάλει αμέσως μετά, την δική του ανακοίνωση, μπας και δεν προλάβει να καταγραφεί στο λαϊκό υποσυνείδητο και η δικιά του παπαριά. Γεμάτη με τις συνηθισμένες του κενολογίες και διαστρέβλωσεις της αλήθειας και της πραγματικότητας. Και σκέφτηκα:
     Πώς μπορεί ένας τέτοιος άνθρωπος να βοηθήσει το κόμμα του να επανακάμψει; Και πόσο περισσότερο ένα κράτος; Να τί έχουν τα έρμα και ψοφάνε!  Μετά έψαξα για μιά φωτογραφία να πλαισιώσει το κείμενο, κι έπεσα πάνω σ' αυτό το βλέμμα που ''σκοτώνει''.  Από κει και πέρα ο συνειρμός ήταν προφανής, φαντάζομαι !
     Γιατί λοιπόν ψοφάνε τα έρμα;
     Για να γλυτώσουν από κάτι τέτοιους..

σχολιάκι #13






 Κολλεξιόν για Ελληνικές Κυβερνήσεις
             Χειμώνας 2012-2013

Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2012

σχολιάκι #12






     Άνοιξε το Τριώδιο

Αποφασίζουμε και Διατάζουμε..

     Πάρτε κύριοι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου! Ζωντανές είναι! Μυρίζουν φρέσκια δικτατορία! Πάρτε!
     Τί θα πεί υπερβάλλω; Δηλαδή τί περισσότερο έκαναν οι συνταγματάρχες; Εκείνοι μάλιστα ήταν και πιό ειλικρινείς. Είχαν κηρύξει στρατιωτικό νόμο, και ξέραμε όλοι περί τίνος πρόκειται.
     Ενώ τούτοι; Οι δημοκράταροι; Που ορκίζονται στην δημοκρατία και ''διαριγνύουν τα ιμάτιά τους'' και στην ιδέα και μόνον της παραμικρής απόκλισης;
     Φαρισαίοι και υποκριτές, και επιπλέον επικίνδυνοι. Θανατηφόροι! Κρυπτόμενοι νύχτα, συνεδριάζουν και αποφασίζουν. Τί αποφασίζουν; Τον κακό μας τον καιρό και την παράδοση της χώρας σε ξένους επιτρόπους!
     Παρακάμπτοντας την Βουλή, την κρίση των ''εκπροσώπων του λαού'', και κάθε άλλη δημοκρατική διαδικασία, μας παρουσιάζουν, βγάζοντάς τις από το καπέλλο, πράξεις νομοθετικού περιεχομένου.
     Πράξεις που ξεσκίζουν κάθε έννοια δημοκρατίας και άρα και νομιμότητας. Πράξεις που τους ξεσκεπάζουν και δείχνουν το αληθινό τους πρόσωπο! Ένα πρόσωπο απεχθές και δύσοσμο. Μιά δυσοσμία που προέρχεται απ' την σαπίλα της ψυχής τους, που αδιαφορεί για κάθε έννοια αλήθειας, αξιοπρέπειας, ανθρωπισμού.
     Πράξεις εγκληματικού και μειοδοτικού περιεχομένου που υπογράφουν δύο μόνον άνθρωποι: ένας κατ' επίφαση πρωθυπουργός και ένας διακοσμητικός πρόεδρος της Δημοκρατίας!

     Ο Στάθης γράφει: '' Ο κ. Σαμαράς κυβερνά με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου. Κάτι σαν Εκτακτα Διατάγματα.Η ίδια η χώρα διατελεί κάτω από συνθήκες Εκτάκτου Καθεστώτος. Υπό καθεστώς Εντολής. Ως φόρου Υποτελής. Με επιτρόπους παντού. Με Ειδικούς Λογαριασμούς. Με διαταγές και τελεσίγραφα που καταφθάνουν απ’ το εξωτερικό παντί τρόπω, με ταχυδρομικά περιστέρια, σήματα καπνού, αεροπλάνα και πατίνια, περί παντός του επιστητού. ''
 
     Κι όλα αυτά μέσα και με την ευχή της ''Ευρώπης των λαών''. Της Ενωμένης Ευρώπης! Ένας καγχασμός δεν φτάνει. Εδώ μιλάμε για τον νέο Άξονα και αυτοί μιλάνε για ιδέες, ιδανικά και δικαιώματα!
     Και μη νομίσετε ότι η κυβέρνησή μας πρωτοτυπεί. Μπα, ούτε γι αυτό είναι ικανή! Καθρέφτης είναι. Ένα κακέκτυπο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, όπου κι εκεί λαμβάνονται αποφάσεις ερήμην λαών και κρατών.
     Οι κρυφές, οι επικαλυπτόμενες δικτατορίες είναι πολλές, η πλειοψηφία. Οι ελευθερίες όλες είναι κατ' επίφαση. Οι ιδέες και τα ιδανικά ''υπό επιτροπεία''.
     Και η κυβέρνησή μας χαίρεται που υπάρχει. Ως πότε όμως;
     Ώσπου ν' αποφασίσει ο λαός και να διατάξει!

Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2012

σχολιάκι #11








    Η κυβέρνηση είναι έτοιμη για το Eurogroup

Όποιος Νύχτα Περπατεί..

     Σας έχω πεί ότι εμπιστεύομαι απόλυτα την λαϊκή σοφία; Είτε πρόκειται για παροιμίες, είτε για ρήσεις, ή για γνωμικά, ή και αποφθέγματα.
     Πρόκειται για εμπειρίες αιώνων συμπυκνωμένες σε λίγες λέξεις.
     Μία από αυτές, που φέρνει κι ένα μικρό χαμόγελο είναι η γνωστή που λέει: '' Όποιος νύχτα περπατεί, λάσπες και σκατά πατεί!''.
      Τα δύο-τρία τελευταία χρόνια οι πρωθυπουργοί φαίνεται ότι μάλλον δεν την γνωρίζουν, ή νομίζουν ότι αυτοί είναι ανώτεροι από την λαϊκή σοφία, τρομάρα τους!..
     Πώς αλλοιώς να εξηγήσεις την μανία που τους έχει πιάσει με τα βραδυνά και πολλές φορές μεταμεσονύχτια υπουργικά συμβούλια, και κάθε είδους διαβουλεύσεις;
     Μα τόσα after; Κυβερνήσεις είναι αυτές ή καμπαρέ; ΄Η νομίζουν ότι θα μας πιάσουν στον ύπνο; Άσε που ''της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελάει''!
     Έτσι λοιπόν ακολουθώντας την νέα παράδοση του προκατόχου του, ο νυν πρωθυπουργός προχθές το βράδυ και μετά από μαραθώνια σύσκεψη με τον υπουργό του επί των οικονομικών και λοιπών κακομοίρηδων, διέταξε να ανοίξει το Εθνικό Τυπογραφείο για να τυπωθούν επειγόντως 14 υπουργικές αποφάσεις και 2 πράξεις νομοθετικού περιεχομένου! Τέτοια πρεμούρα! Μη τυχόν και δεν τα δουν τυπωμένα τα αφεντικά του στην συνεδρίαση του  Eurogroup.
     Ευνόητο είναι βέβαια ότι αυτά που ''περνάνε νύχτα'' είναι τα πιό σημαντικά. Σημαντικά με την έννοια ότι θα επηρρεάσουν τη ζωή των πολιτών, προς το χειρότερο βέβαια, για πολλά χρόνια. Όπως αυτές οι συγκεκριμένες πράξεις εγκληματικού, συγγνώμην, νομοθετικού περιεχομένου!
     Τί να πεί κανείς; ''Μωραίνει Κύριος ων βούλεται απωλέσαι..". Ρήση και αυτό, άρα σοφό!
     Θα θέλαμε όλοι, πιστεύω, να επιστήσουμε την προσοχή του πρωθυπουργού και των λοιπών ''αρμοδίων'' στην ουσία της παροιμίας του τίτλου. Ακούτε; Λάσπες και σκατά!
     Αλλά μάλλον δεν τους αφορά.
     Είναι ήδη βουτηγμένοι μέχρι τον λαιμό!
    
    

Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2012

σχολιάκι #10






   Πράξη ερωτηματικού περιεχομένου

Τείχη

''Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·
διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.
Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.''

                                   Κωνσταντίνος Καβάφης
     Εξαιρετικό (όπως όλα άλλωστε) ποίημα του μεγάλου Αλεξανδρινού με το οποίο εκφράζει την αίσθηση του εγκλωβισμού από μιά σειρά περιορισμών και ορίων που μας επιβάλλονται ασυνείδητα, όταν εμείς είμαστε αφοσιωμένοι στην καθημερινότητα μας. Συνειδητοποιούμε έτσι πως η ελευθερία που πιστεύαμε πως είχαμε στη ζωή μας δεν είναι πιά δεδομένη.
     Αφήνοντας τον ονειρικό κόσμο της ποίησης και γυρνώντας πίσω στην πεζότητα παρατηρούμε ότι η ευθύνη μας για εκείνο το ''ανεπαισθήτως'' του τελευταίου στίχου είναι τεράστια.
     Γυρνώντας πίσω σε κάποια κρίσιμα χρόνια βλέπουμε πως οι ενδείξεις υπήρχαν και μάλιστα εκκωφαντικές. Οι ''κτιστάδες'' έκαναν πολύ θόρυβο, που όμως εμείς δεν θέλαμε ν' ακούσουμε.
     Θορυβώδης ήταν η αμέλεια τιμωρίας σε πολιτικοοικονομικά σκάνδαλα. Ο τότε πρωθυπουργός ανέμιζε  με φρίκη τα χεράκια του στην Βουλή και φώναζε: ''όποιος έχει στοιχεία να πάει στον εισαγγελέα''.
     Θορυβώδεις ήταν και οι φαρισαϊσμοί του τύπου: ''Σύντροφοι και συντρόφισες! Για τον σοσιαλισμό παλεύουμε όλοι''!!!
     Θορυβώδης επίσης εκείνη η αερομεταφερόμενη ''ταξιαρχία ψήφων'' από τα ανατολικά, που δεν καταλάβαινε καν τα ελληνικά, και που άλλαξε την βούληση του ελληνικού λαού.
     Θορυβώδης η ''κλοπή'' του χρηματιστηρίου με την προτροπή της τότε κυβέρνησης.
     Θορυβώδης και η αποδοχή της ληστρικής ισοτιμίας του ευρώ προς την δραχμή, καθώς και τα πλαστά στατιστικά στοιχεία για να μπούμε στην ζώνη του ευρώ, μπας και δεν προλάβουμε να μας καταληστεύσουν.
     Θορυβώδης ακόμη η κωλυσιεργία των έργων για τους Ολυμπιακούς αγώνες, ώστε να δοθούν στο παρά πέντε οι εργολαβίες κατ' ανάθεση σε επιλεγμένους ημέτερους.
     Θορυβώδης όμως και η ''εξαφάνιση'' του αρκαδινού υπουργού ΠΕΧΩΔΕ, αφού επί σειρά ετών κατασπατάλησε Ευρωπαϊκούς πόρους με τερατώδη αδιαφάνεια.
     Για όλα αυτά και για πολλά ακόμα προηγούμενα, μα και επόμενα, η ευθύνη μας είναι τεράστια. Τεράστια που δεν αντιδράσαμε, που βολευτήκαμε, που μαγευτήκαμε απ' τις Σειρήνες  ενός ντεμέκ πλουτισμού, που με το στόμα ανοικτό αρπάξαμε ό,τι ψίχουλο και ό,τι ψέμμα μας πέταξαν.
     Και τώρα; Τώρα πρέπει να ρίξουμε αυτά τα τείχη που γύρω μας κτίσανε.
     Αλλά τα τείχη δεν πέφτουν παθητικά. Δεν πέφτουν επειδή τα αγριοκοιτάζουμε..
     Καινούργια ευθύνη κι αυτή!
     Για να δούμε..

Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2012

σχολιάκι #9




Όλοι εκείνοι οι βομβιστές και ''τρομοκράτες'' τί γίνανε;
Τελείωσε η εξωτερική εργασία και γύρισαν στα γραφεία τους;
Υπηρετούν ακόμα ή πήραν σύνταξη;