Οι Μεταλλαγμένοι

     Για να ''τιμήσουν'' την χθεσινή πρωταπριλιά, πολλά κανάλια και περισσότεροι ραδιοφωνικοί σταθμοί, είχαν αποσπάσματα ομιλιών και δηλώσεων πολιτικών μας, και ιδίως αρχηγών κομμάτων.
     Το τί είπε ''ο στόμας'' τους και το τί θυμηθήκαμε, είναι άλλο πράγμα!
     Ο ένας ορκιζόταν στην μανούλα του ότι δεν θα μειωθούν άλλο οι συντάξεις, και ότι δεν θα κοπούν ο δέκατος τρίτος και δέκατος τέταρτος μισθός!
     Ο δεύτερος ότι δεν θα εφεύρουν νέα χαράτσια και ότι είναι αντισυνταγματικό να εισπράττονται αυτά με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ!
     Ένας άλλος όμνυε στα κόκκαλα του Λένιν ότι δεν θα συμπράξει σε ''ανίερες'' συμμαχίες, που σκοπό έχουν την κατάργηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων!
     Και ένα σωρό άλλα ατελείωτα και απίθανα ψέματα, κοροϊδίες, συγκαλύψεις, υποσχέσεις, παπαρολογίες, και ''βαρειές κουβέντες'' κενές περιεχομένου.
     Και αναρωτιέται κανεις:  Είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι να είναι φυσιολογικοί; Είναι δυνατόν να είναι σαν εμάς τους υπόλοιπους; Ρε, μήπως είναι μεταλλαγμένοι; Εκεί έξω που πάνε κάθε τόσο, μπας και τους ψεκάζουν;  Τους ταϊζουν με ραδιενεργά κατάλοιπα;
     Διότι όλοι ξέρουμε πως όταν πείς δημοσίως ένα ψέμα (πόσο μάλλον άμα ξέρεις ότι καταγράφεσαι από κάμερες και μικρόφωνα),  την άλλη μέρα δεν έχεις μούτρα να κυκλοφορήσεις στον κόσμο, όχι να απαιτείς ψήφο και να κουνάς το δάχτυλο στους πολίτες!
     Κι ακόμα περισσότερο όταν στο λεξιλόγιο της μητρικής σου γλώσσας υπάρχουν λέξεις όπως φιλότιμο, τσίπα, αξιοπρέπεια.
     Χωρίς αμφιβολία πάντως αυτό δεν είναι φυσιολογικό. Κι αν ακόμα δεν έχει σχέση με σωματική μετάλλαξη, είναι οπωσδήποτε σίγουρο ότι πρόκειται για ψυχολογική ανωμαλία.
     Το ερώτημα είναι: Γιατί συνεχίζουμε να τους ψηφίζουμε;
     Γιατί εξακολουθούμε να στέλνουμε στην Βουλή ανθρώπους που διαφέρουν από εμάς; Που έχουν συναισθηματικές και ηθικές ανωμαλίες;
     Μήπως είναι άραγε περισσότερο ικανοί;  Αλλά ούτε κι αυτό. Είναι ανεπαρκείς να διαχειριστούν τα συμφέροντα και την ευημερία μιάς χώρας, ενός λαού.
     Τις αποδείξεις άλλωστε τις βιώνουμε όλοι.
     Η ευθύνη από δω και πέρα είναι στα χέρια μας: Τους απομακρύνουμε αμέσως και φέρνουμε στην εξουσία ανθρώπους σαν κι εμάς, φυσιολογικούς, χωρίς ψυχολογικές ανωμαλίες και προπαντός ηθικά ακέραιους.
     Ιδού πεδίον δόξης λαμπρό, για τον λαό, για όλους μας..

Όπερα Μπούφα

     Σε δύο μέρες ξανάρχονται οι τροϊκανοί επίτροποι-κομισάριοι.
     Απλοί υπάλληλοι της τρόϊκας, αφεντικά όμως για τον εδώ κατά φαντασία πρωθυπουργό και τους συγκυβερνήτες.
     Όλοι μαζί θα ξαναπαρουσιάσουν το ένα και μοναδικό χιλιοπαιγμένο και κακοπαιγμένο έργο που ξέρουν: την όπερα μπούφα ''Ναι, σε όλα!''.
     Θα μπαινοβγαίνουν σε υπουργεία με ύφος περισπούδαστο.
     Σκυλιά και ομολογιούχοι θα τους προγκάνε, τα μικρόφωνα των μέσων μαζικής εξαπάτησης θα κάνουν πάρτυ απ' έξω: ''κρίσιμες ώρες'', ''εμπλοκή παρουσιάστηκε'', ''η τρόϊκα αποχώρησε'', ''αλλά θα ξανάρθει αύριο'', και όλες οι γνωστές ατάκες-μπαρούφες ταιριαστές σε μιά τέτοια όπερα.
     Υπουργοί θα λένε μισόλογα: ''ζητούν και την Ακρόπολη για εμπορικό κέντρο, αλλά εμείς δίνουμε μόνον την Πνύκα!'', ''θα βρεθούν ισοδύναμα οι Στύλες του Ολυμπίου Διός'', και θα αισθάνονται αντιστασιακοί.
     Τα κοράκια κι οι παπαγάλοι της ενημέρωσης θα κρώζουν: ''δεν αντέχει ο λαός άλλα μέτρα, κρά, αλλά είναι απαραίτητα, κράαα'',  ''κρα, κρα, κακό αλλά αναγκαίο'', ''κρααααα, είδατε τί πάθανε στην Κύπρο; κρααααα'', και θα υπερίπτανται των πτωμάτων οικονομίας και πολιτών.
     Η τρόϊκα εσωτερικού θα μπαινοβγαίνει στου Μαξίμου.
     Ο χοντρός με το λιπαρό μυαλό θα εκτοξεύει απειλές συμπαράστασης του λαού μαζί με σάλια, και θα αισθάνεται μελλοντικός πρωθυπουργός.
     Ο ξεκούτης της εξουσίας θα βάζει και θα βγάζει ''κόκκινες γραμμές'': ''εγώ θα διαφωνήσω για τα  νέα μέτρα, μέχρι να πώ ναί'' και ''έχουμε βάλει κόκκινες γραμμές, κι όποιος τις περάσει...τις πέρασε!'', και θα αισθάνεται Τσε Γκεβάρα.
     Ο δε ''πρωθυπουργός'', αχ αυτός ο ''πρωθυπουργός''!  Τί ηθοποιάρα!  Μέσα στο Μαξίμου θα ακούει ευθυτενής τις ''συμβουλές'' των γκαουλάϊτερ, και απέξω, μπροστά στα μικρόφωνα θα γέρνει 30 μοίρες μαγκιά: ''διαπραγματευόμαστε σκληρά!'', και θα αισθάνεται πρωθυπουργός.
     Κι ο υπουργός οικονομικών θα λέει: ''βρισκόμαστε ένα βήμα πριν την συμφωνία'', ''δεν θα υπάρξουν νέα μέτρα για τις επόμενες δέκα μέρες!'', και δεν θα αισθάνεται τίποτα.
     Και στο φινάλε όλοι μαζί θα φωνάξουν ''Ναι Σε Όλα!'', και η αυλαία θα πέσει.
     Άλλη μιά αυλαία για την όπερα-σαχλαμάρα που μας έχουν παίξει τόσες φορές.
     Με μιά διαφορά. Κάτι τους διαφεύγει:
     Η αυλαία γι αυτούς έχει πέσει ήδη και οριστικά..

Τα Κουρέλια Τραγουδάνε Ακόμα

     Τίτλος της σκοτεινής, βραβευμένης ταινίας του Νίκου Νικολαίδη (1979) που άφησε εποχή.
     Και συγχρόνως άποψη μιάς σουρεαλιστικής πραγματικότητας όπου το κόμμα-εγκληματίας, το λίκνο των ατελείωτων πολιτικών σαλταδόρων, το θερμοκήπιο των κάθε λογής φελλών, μιζαδόρων, αμοραλιστών, κομπιναδόρων, και εσχάτως ''υπερήφανων γερμανοτσολιάδων'', ''σωτήρων'' της πατρίδας, υπάρχει ακόμα!
     Μάλιστα. Με ένα ισχνό ίσως 5-6%, αλλά υπαρκτό ποσοστό το κόμμα-καμόρα εξακολουθεί να υφίσταται, να συγκυβερνά (!), και να τρέφει ελπίδες για το μέλλον (!!).
     Λυπάμαι που θα σας στενοχωρήσω, αλλά όσο υπάρχει αυτή η μολυσματική εστία μέσα στο σώμα της πολιτικής δεν υπάρχει καμία ελπίδα για τον τόπο.
    Θα πείτε: Καλά, από ένα 5-6% εξαρτάται το μέλλον του τόπου; 
    Δεν είναι μόνον το ποσοστό. Είναι μιά ολόκληρη ιδεολογία που κουβαλάει και που μας έφτασε μέχρι εδώ. Είναι τα γονίδια της αρπαχτής, της κομματοσκυλοκρατίας, της ''ήσσονος προσπάθειας'', του κουκουλώματος κάθε βρωμιάς των ημετέρων, γονίδια που όσο επιβιώνουν θα μεταβιβαστούν και στις νέες γενιές ελλήνων.
     Δείτε τον αρχηγό τους: Ένας αμετανόητος, η Αυτού Χυδαιότης προσωποποιημένη που δεν χάνει καιρό σε κάθε ευκαιρία να κουνήσει το δάχτυλο και να εκτοξεύσει βρισιές ανάμεικτες με απειλές και σάλια προς όποιον τολμήσει να αμφισβητήσει την αυθεντία και την ηθική(!!!)  του.
     Ένα παραφουσκωμένο τίποτα, γέννημα θρέμμα των ''ηρωϊκών'' εποχών του ΠαΣοΚ, ο οποίος όχι μόνο για την χώρα δεν νοιάζεται, αλλά ούτε καν για το κόμμα που ηγείται, θεωρώντας αυτό μόνο και μόνον όχημα ανέλιξής του προς την εξουσία. Αν του έλεγαν ότι θα σε οδηγήσει η μαφία στην εξουσία, ή μιά ηλεκτρική κουζίνα Πίτσος, ή ο,τιδήποτε, θα είχε καβαλήσει την κουζίνα και θα όδευε προς την αποθέωσή του!
     Τραγελαφικά πράγματα. Κλαυσίγελως!
     Απευθύνομαι προς όλους όσους, έστω και δημοσκοπικά στηρίζουν αυτό το κόμμα:
     Λυπηθείτε τα παιδιά σας. Οι χρυσές εποχές της μάσας τελείωσαν. Δεν έχουν πιά τίποτα να σας προσφέρουν. Μόνον χαράτσια και μνημόνια. Κι όσοι ακόμα είσαστε ιδεαλιστές, θα βρεθούν και άλλες πολιτικές και ιδεολογικές πλατφόρμες να στεγάσουν τα όνειρά σας!
     Εγκαταλείψτε τους στην προσωπική τους ανυπαρξία.
     Κι ελάτε όλοι μαζί να σώσουμε την πατρίδα μ' ένα μεγάλο Αντιμνημονιακό Μέτωπο.
     Οι καιροί επείγουν..

σχολιάκι #41

  
 Capo Di Tutti    Capi..

Η μόνη λύση: Αντιμνημονιακό Μέτωπο

     Δεν μ' ενδιαφέρει αν θα γίνω κουραστικός με την επανάληψη των ίδιων απόψεων.
     Δεν μ' ενδιαφέρει ακόμα αν με πούνε δεξιό ή αριστερό ή ανένταχτο, ή αναρχικό, ή ρομαντικό!
     Εγώ βλέπω μπροστά μου ένα τοίχος, ένα αδιέξοδο και νοιώθω ότι πρέπει να αντιδράσω. Αλλά δεν μπορώ μόνος. Χρειάζομαι κι άλλους. Όλους όσους αισθάνονται το ίδιο. Όσους είναι ενάντιοι στην λογική των μνημονίων και του αισχρού εκείνου: ''πάση θυσία ευρώ''. Και δεν μ' ενδιαφέρει από ποιόν πολιτικό χώρο προέρχονται.
     Έχω έναν στόχο αδιαπραγμάτευτο μπροστά μου. Κι αυτός είναι η επιστροφή της πατρίδας μου στην ελευθερία και την αυτοδιάθεση. Και γι αυτόν τον στόχο μπορώ να συμπορευτώ με κάθε πρώην ή και μελλοντικό πολιτικό μου αντίπαλο.
     Δεν έχω την πολυτέλεια ιδεολογικών μαχών. Τουλάχιστον όχι αυτή την στιγμή. Νοιώθω ότι υπάρχουν σημεία επαφής και σύγκλισης στο μέγιστο ζήτημα της απελευθέρωσης της χώρας από την οικονομική, πολιτική, αλλά και την οιονεί εδαφική κατοχή.
     Μετά θα τα βρούμε. Θα ξαναλογομαχήσουμε, θα ξανατσακωθούμε για εθνικοσοσιαλισμούς, σοσιαλισμούς, αστικές δημοκρατίες, για δικτατορίες του προλεταριάτου, και ό,τι άλλο.
     Αλλά όχι τώρα!
     Τώρα είναι η ώρα ενός Αντιμνημονιακού Μετώπου δυναμικού και αποτελεσματικού.
     Είναι η ώρα για αγώνα.
     Δείτε πώς οι δυνάμεις της συγκυβέρνησης πιάστηκαν χέρι-χέρι προκειμένου να πετύχουν τον μιαρό τους στόχο: την πλήρη εξάρτησή μας απο τα μνημόνια και την εξαθλίωση των πολιτών.
     Ας παραδειγματιστούμε απ' τον ίδιο μας τον εχθρό. Ας τον πολεμήσουμε με τα ίδια όπλα.
     Αυτοί μας θέλουν διασπασμένους και γι αυτό σε κάθε προσπάθεια ενοποίησης του αντιμνημονιακού αγώνα ξαμολούν τα παπαγαλάκια τους να κρώζουν:''τα βρήκαν! τα βρήκαν! είναι ίδιοι! είναι ίδιοι!''
     Ίδιοι δεν είμαστε, αλλά πρέπει να είμαστε ενωμένοι.
     Και ας είμαστε βέβαιοι ότι θα νικήσουμε. Γιατί το δίκιο και η ηθική είναι με το μέρος μας.
     ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΩΡΑ!
     Μέχρι την απελευθέρωση..

Για Ποιόν λόγο;

     Σήμερα το πρωί ερχόμενος στην δουλειά με το αυτοκίνητο, όπως κάθε μέρα, και ακούγοντας ραδιόφωνο, κι αυτό όπως κάθε μέρα, δέχτηκα μιά γροθιά στο στομάχι.
     Μία κυρία, συμπολίτης μας, έσερνε το πρόβλημά της σε κάποιον σταθμό, καταγγέλοντας κράτος και ΙΚΑ για αναλγησία, καθυστέρηση σύνταξης, ελλιπή εξυπηρέτηση, και λοιπά ''συνηθισμένα''.
     Κάποια στιγμή όμως η καταγγελία της μετατράπηκε σε μονόλογο. Τόσο ειλικρινή, τόσο σπαρακτικό και ''εκ βαθέων'', αντάξιο αρχαίας τραγωδίας, ισάξιο και ανώτερο ίσως από αυτές, γιατί έχει να κάνει με σημερινούς καθημερινούς ανθρώπους, κι όχι με ήρωες και θεούς.
     ''Για ποιόν λόγο;'', έλεγε, τονίζοντας έντονα τη λέξη ''ποιόν'', ''για ποιόν λόγο πρέπει αύριο να μην έχω να ταίσω την οικογένειά μου; για ποιόν λόγο πείτε μου, να πάω φυλακή επειδή προσπαθώ να τα φέρω βόλτα με το μαγαζάκι μου; επειδή θέλω να εξυπηρετήσω τους πελάτες μου και αγοράζω εμπόρευμα κι αναγκάζομαι να υπογράψω επιταγές και γραμμάτια; Για ποιόν λόγο αύριο δεν θάχω να πληρώσω την ΔΕΗ και θ' αναγκαστώ να συνδεθώ παράνομα όταν μου κόψουν το ρεύμα; Πείτε μου για ποιόν λόγο φεύγουν τα παιδιά μου στο εξωτερικό; για ποιόν λόγο να μην έχω αξιοπρέπεια; για ποιόν λόγο πρέπει να ζητιανέψω δανεικά για να ζήσω; για ποιόν λόγο; για ποιόν λόγο; για ποιόν λόγο;''
     Σιγά-σιγά ο έντονος τόνος διαμαρτυρίας στην φωνή της έφευγε, και μετατράπηκε σε ένα παράπονο: για ποιόν λόγο; για ποιόν λόγο; Σε ένα συνεχόμενο ήρεμο: για ποιόν λόγο; Ένα κατατονικό ρυθμικό, επαναλαμβανόμενο: για ποιόν λόγο; για ποιόν λόγο; για ποιόν λόγο;
     Μέχρι που μετατράπηκε σ' έναν εσωστρεφή ψίθυρο: για ποιόν λόγο; Απευθύνοταν στην ψυχή της, βαθειά μέσα της: για ποιόν λόγο; για ποιόν λόγο;  Οι παρουσιαστές της εκπομπής βουβοί. Ανάσα. Μόνον το ψιθυριστό: για ποιόν λόγο;
     Ήταν ό,τι συγκλονιστικότερο έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια. Μία συνάνθρωπός μας, μία φίλη μας, η μάνα μας, η αδελφή μας, έβγαζε ''στην φόρα'' την ψυχή της και ταυτόχρονα κατατρόπωνε, πολτοποιούσε μ' εκείνο το: ''για ποιόν λόγο;'' το κατατονικό, το ψιθυριστό, το εσωστρεφές, όλα τα σκουλήκια, τους υπάνθρωπους που ζουν ακόμα και τρέφονται απ' την εξουσία και την δική μας δυστυχία.
     Αυτό το ''για ποιόν λόγο;'' πρέπει να γίνει σημαία μας, σύνθημά μας, κραυγή που θα ισοπεδώσει τους ολετήρες, τους προδότες, τους διεφθαρμένους.
     Πρέπει να μας καλέσει σε επανάσταση, σε εξέγερση.
     Πρέπει..
     

Πρόβα Νυφικού..

     Ή πρόβα για σάβανα; Έτσι κι αλλοιώς και τα δύο λευκά είναι.
     Υπάρχει κάποιος που να μην πιστεύει, ότι αυτό που γίνεται στην Κύπρο σήμερα δεν είναι παρά πρόβα εφαρμογής σε κάποιο μεγαλύτερο κράτος με ''μεγαλύτερη'' Οικονομία;
     Και ποιό είναι τάχα το κράτος με τις μεγαλύτερες πιθανότητες να του γίνει η ''εφαρμογή''; 
     Πολύ καλά μαντέψατε. Εμείς. Η Ελλάδα μας.
     Φανταστείτε ότι, αν στην μικρή Κύπρο, με την μικρή Οικονομία παρ' όλο το ξέπλυμα χρήματος που γινόταν στις τράπεζές της, κατορθώσουν να ''μαζέψουν'' από το κούρεμα των καταθέσεων 5 δις ή και παραπάνω ευρώ, τί θα μπορούσαν να πάρουν από τις τράπεζικές καταθέσεις ενός μεγαλύτερου κράτους.
     Θα μπορούσαν, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ειδικών, να εξοικονομήσουν-κλέψουν όχι λιγότερα από 15 δις!  Ζεστό, σπαρταριστό, κλεμμένο χρήμα, κλεμμένο αίμα για τα ζόμπι της ''Ευρωπαϊκής (μην @έσω) Ένωσης''.
     Και θα μπορούσαν μετά να πουν στους τάχα κυβερνώντες ''νά κι αν μπορείτε ή όχι να μαζέψετε χαράτσια και φόρους, νά κι αν βγαίνει ή όχι ο προϋπολογισμός σας!'', και να τους πετάξουν στα σκυλιά!
     Και η χώρα θα βρεθεί στον Άδη με ηθικούς αυτουργούς την Ε.Ε και την Γερμανία, φυσικούς δε δολοφόνους το εγχώριο πολιτικό σύστημα, και ειδικά την κυβέρνηση.
     Και στον Άδη, κύριε ''πρωθυπουργέ'' και λοιποί καραγκιόζηδες, ουκ έστι μετάνοια!
     Κι αν εμείς ως λαός περάσουμε από ένα πολύχρονο ''καθαρτήριο'', εσείς θα πάτε απ' ευθείας στην κόλαση, στο ''πυρ το εξώτερον''!
     Και δεν θα βρεθεί ούτε ένας να σας λυπηθεί και να σας κλάψει.
     Αμήν..
     
     

Δεν είναι Ένωση, είναι Απόβαση..

     Ας μη γελιόμαστε. Τα αρχικά Ε.Ε. δεν παραπέμπουν σε καμία ευρωπαϊκή ένωση, αλλά σε μία Επικερδή Επιχείρηση των πλούσιων χωρών του βορρά εναντίων των φτωχών χωρών του νότου.
     Ξεκίνησε κάποτε με σωστούς προσανατολισμούς και ιδέες ως ΕΟΚ και καταλήγει σήμερα σ' αυτό το εξαμβλωματικό μόρφωμα της υποδούλωσης του ευρωπαϊκού νότου. Σε μιά επικερδή ''μπίζνα''.
     Και μην πείτε ότι τα πράγματι μεγάλα κονδύλια που διατέθηκαν για τις υποδομές των χωρών του νότου δόθηκαν γιατί έπιασε ο πόνος τους πλούσιους του βορρά για τους φτωχούς του νότου. Όχι βέβαια.
     Φρόντισαν να αναπτύξουν τις υποδομές αυτές για να δημιουργήσουν καινούργιες ανάγκες κατανάλωσης, ώστε να εξάγουν και να πουλήσουν περισσότερα προϊόντα δικά τους. Τί να τους κάνεις, ας πούμε, τους φοβερούς αυτοκινητόδρομους χωρίς τα ανάλογα αυτοκίνητα;  Και πώς να ζήσεις στα νέα προάστια αν δεν χτίσεις καινούργια σπίτια, εξοπλισμένα με όλες τις σύγχρονες υποδομές και ανέσεις;
     Φρόντισαν μετά να χρηματοδοτήσουν τις ''νότιες'' τράπεζες με κεφάλαια είκοσι και τριάντα φορές πάνω απ' το ενεργητικό τους, για να δώσουν αυτές αλόγιστα δάνεια στους ιθαγενείς ώστε να υποθηκευτεί όλος αυτός ο ''πλούτος''. Ξέροντας ότι, όταν κάποια στιγμή κλείσουν τις στρόφιγγες, όλα θα ξαναγίνουν δικά τους.  Μαζί και οι υποδομές, τα κονδύλια για τις οποίες ήδη τα είχαν αποσβέσει μέσω των εξαγωγών τους.
     Σχεδιασμός μακιαβελικός.
     Έρχονται μάλιστα τώρα να κατηγορήσουν τους λαούς του νότου ως τεμπέληδες, ανεπρόκοπους, κλέφτες και ληστές!
     Ε, ναι λοιπόν! Για να γίνουμε στ' αλήθεια όλα τα παραπάνω, ας τους διαμηνύσουμε ότι δεν χρωστάμε τίποτα και ότι σταματάμε να πληρώνουμε!
     Αφήστε τους λαούς ήσυχους. Ο κάθε πολίτης δεν είναι υποχρεωμένος να μπορεί να κάνει μακροοικονομική ανάλυση, ώστε να μην πέσει στις παγίδες που του στήνουν. Γι αυτά, έχουν θεσπιστεί τα κράτη και οι κυβερνήσεις. Και οι κάθε λογής οικονομολόγοι σύμβουλοί τους.
     Αναζητήστε λοιπόν κύριοι του βορρά τις ευθύνες σ' αυτούς. Κατασχέστε τις καταθέσεις τους, δημεύστε τις περιουσίες τους, βάλτε τους φυλακή, κόψτε και το κεφάλι τους αν θέλετε!  Αλλά αφήστε τους λαούς ήσυχους.
     Όσο για τις περίφημες υποδομές που ''μας δημιουργήσατε'', ξέρετε πολύ καλά ότι στα τόσα που φτιάχτηκαν, κλέφτηκαν, ''φαγώθηκαν'' άλλα τόσα!
     Ή έπρεπε να είχαμε, εναλλακτικά λοιπόν, τις διπλάσιες υποδομές, ή θα έπρεπε να χρωστάμε τα μισά!
     Ψάξτε να βρείτε τα χρήματά σας εκεί που πράγματι είναι και ξεφορτωθείτε μας.
     Και πάρτε πίσω και την ''Ένωσή'' σας!
     Και ''αντέστε ενωθείτε'' μόνοι σας..

Τρελαμένες Ύαινες

     Προς τα τρία αθύρματα της συγκυβέρνησης, τους βουλευτές τους και τους γκαιμπελίσκους τους: Το ζωάκι της φωτογραφίας είναι πιό συμπαθητικό από εσάς, λιγότερο σιχαμερό από εσάς!
     Αν νομίζετε ότι βρίσκοντας έναν ακόμη δωσίλογο για το κλαμπ σας πρόθυμο να καταστρέψει την πατρίδα του, μας τρομοκρατήσατε, πλανάσθε πλάνην οικτράν!
     Αν νομίζετε ότι απαγορεύοντας στους πολίτες να παρακολουθήσουν τις παρελάσεις γλυτώσατε τις φασαρίες και τις αποδοκιμασίες, είστε μακριά νυχτωμένοι.
     Αν νομίζετε ότι καταστρέφοντας την Κύπρο ''προς παραδειγματισμό'', μαζί με τα αφεντικά σας τους γερμανούς, κάμψατε το δικό μας ηθικό, ζείτε σε άλλον πλανήτη!
     Αντιθέτως βλέποντας μέχρι πού είσαστε ικανοί να φτάσετε, χαλυβδώνεται η απόφασή μας να απαλλαγούμε από σας το συντομότερο δυνατόν. Πάση θυσία. Με κάθε τρόπο.
     Είστε ορκισμένοι εχθροί της πατρίδας και του ελληνισμού, τρελαμένες ύαινες που ψάχνουν παντού για πτώματα και αίμα, σιχαμερά μιάσματα της κοινωνίας, της πολιτικής, της χώρας.
     Τα ουρλιαχτά σας δεν μας τρομάζουν. Έχουμε πιά συνειδητοποιήσει: Ή εμείς ή εσείς!  Όλους μαζί δεν μας χωράει πιά αυτός ο τόπος.
     Και μία συμβουλή: Φροντίστε να μην μείνει κανένας από μας ζωντανός ή όρθιος. Αλλοιώς θα κινδυνεύετε πάντα..
     Το δικό μας το ηθικό είναι ακμαιότατο.
     Όπως και η δική σας ανηθικότητα και σαπίλα..

ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΤΕ ΠΑΤΡΙΔΑ..

                               ''  Ω παίδες Ελλήνων,
                          ίτε ελευθερούτε Πατριδ',
                          ελευθερούτε δε παίδας,
                          γυναίκας,
                          Θεών τε πατρώων έδη,
                          θήκας τε προγόνων.
                          Νυν υπέρ πάντων αγών. ''
                    
                                                            ΑΙΣΧΥΛΟΣ
                                                            ΠΕΡΣΑΙ

Στη Τρόϊκα αδελφές μου, στη Τρόϊκα *

     *( Παράφραση της καταληκτικής φράσης ''στη Μόσχα αδελφές μου, στη Μόσχα..'', από τις ""Τρεις Αδελφές'' του Τσέχοφ. Η φράση πέρασε στη σύγχρονη εποχή για να περιγράψει κάτι που δεν πρόκειται να γίνει. Σε όλα τα επίπεδα.)

     Σε χθεσινή φιλική συγκέντρωση άναψε η συζήτηση (και τα αίματα) μεταξύ ''απολογητών'' των μνημονίων και αντιμνημονιακών.
     Και κάπου εκεί ακούστηκε εκείνη η μεγαλειώδης ερώτηση των πρώτων: ''κι άμα βγούμε απ' το ευρώ, ποιός θα μας δανείζει χρήματα για να ζήσουμε;''!!!
     Μάλιστα! Όλη η ραγιάδικη και μνημονιακή ''φιλοσοφία'' σε μία ερώτηση!
     Ότι υπάρχει περίπτωση να προσπαθήσουμε να ζήσουμε με δικές μας δυνάμεις (όσες είναι προς το παρόν), δεν το σκέφτεται κανείς δηλαδή!
     Ότι υπάρχουν, σήμερα που μιλάμε, οικογένειες που μαστίζονται απ' την κρίση και προσπαθούν να επιβιώσουν περικόπτοντας έξοδα, μειώνοντας το βιοτικό τους επίπεδο, ψάχνοντας για δεύτερο μεροκάματο όπου και όποτε βρεθεί, δεν το συζητάνε!
     Πρέπει δηλαδή καλά και σώνει να ζούμε με δανεικά. Πρέπει ο κάθε οικογενειάρχης να βγεί στην γύρα σε γνωστούς και φίλους, ως επαίτης, να δανειστεί για να ζήσει την οικογένειά του, κι όχι να ψάξει άλλους τρόπους επιβίωσης! Τέλειο!
     Ότι σαν κράτος δεν έχουμε άλλη λύση, αν θέλουμε να μην είμαστε προτεκτοράτο, παρά να προσπαθήσουμε να γίνουμε αυτάρκεις σε πολλούς τομείς, δεν το αντιμετωπίζουν ως πιθανότητα!
     Ήδη σήμερα, με στοιχεία της ίδιας της Ε.Ε, η αγροτική πρωτογενής παραγωγή μας, μας καθιστά αυτάρκεις σε ποσοστό 70-75% στα περισσότερα βασικά αγαθά. Και μιλάμε για τις σημερινές συνθήκες με διαλυμένο τον αγροτικό και κτηνοτροφικό τομέα. Αν τους αναπτύξουμε; Αν προσπαθήσουμε να αναπτύξουμε την μεταποίηση, την συσκευασία με μονάδες που ήδη υπάρχουν και υπολειτουργούν; Αν σταθεροποιήσουμε την ποιότητα, ρίξουμε τις τιμές και γίνουμε έτσι πλήρως ανταγωνιστικοί στον τουρισμό, με τις τεράστιες υποδομές που ήδη υπάρχουν;
     Και ας μην συνυπολογίσουμε έστω, την νέα πηγή εσόδων που προκύπτει, τους υδρογονάνθρακες, ιδίως στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης όπου η κυριότητά τους δεν αμφισβητείται, και η διαπραγματευτική δύναμη που μας δίνουν είναι τεράτια.
     Ας γίνουμε λοιπόν ανταγωνιστικοί και αυτάρκεις σε αυτά που ήδη μπορούμε (και μπορούμε σε πολλά), και τα υπόλοιπα θα μπορέσουμε να τα προμηθευτούμε και να τα διαπραγματευτούμε με χώρες τρίτες, εκτός Ε.Ε. Αρκεί να μην είμαστε δέσμιοι της κομισιόν, των διευθυντηρίων, και των κάθε λογής eurogroup!
     Και κυρίως να είμαστε δέσμιοι του φόβου μας ότι δεν μπορούμε μόνοι μας 
     Να μην είμαστε δέσμιοι του φόβου των προσπαθειών και των θυσιών που θα χρειαστούν!

     Γιατί αυτές οι θυσίες θα είναι απ' αυτές που θα πιάσουν τόπο.
     Δεν θα γίνουν δόσεις των τόκων για τους τοκογλύφους!
     Δεν θα γίνουν ανακεφαλαιοποίηση των χρεοκοπημένων τραπεζών.

     Στην Ελευθερία λοιπόν αδέλφια, στην Ελευθερία, κι όχι στην Τρόϊκα όπως ευαγγελίζονται οι τρείς μαριονέτες των μνημονίων..
     Μπορούμε..
     

Θολό Τοπίο

     Πολλές πληροφορίες μαζεύτηκαν. Πολλές εικόνες. Πολλές κραυγές, αναλύσεις, διαταγές, εκτιμήσεις, κι έχει θολώσει το τοπίο. Έχει θολώσει κι η σκέψη.
     Ποιοί είναι αυτοί που βάλθηκαν ξαφνικά να μας κλέψουν τίς ζωές μας; Που μας τραβολογάνε σε μιά ατέρμονη διελκυστίνδα εντολών, απαγορεύσεων, περικοπών, χρεών;
     Πώς είναι δυνατόν να μένουμε τόσο αμέτοχοι, παραδωμένοι σα σφαχτάρια μπροστά στον χασάπη τους;
     Πώς θα ξεθολώσει ο νούς, θα ξελαμπικάρει η σκέψη;
     Πού μας οδηγούν; Κι εμείς γιατί πάμε;
     Περιφερόμαστε σαν τυφλοί, χαμένοι, σαν αποπροσανατολισμένοι μέσα σε ομίχλη. Γυρνάμε γύρω τριγύρω στο ίδιο σημείο. Λέμε όλο τα ίδια λόγια, σκεφτόμαστε όλο τα ίδια πράγματα.
     Αλλά μόνοι μας. Ο καθένας για τον εαυτό του. Ο καθένας στην ομίχλη του..
     Με τα μάτια και με την σκέψη, μόνοι μας, δεν θα βγούμε απ' την ομίχλη. Δεν φτάνει. Μας χρειάζονται και οι άλλοι.  Πολλοί.  Όσο γίνεται πιό πολλοί.
     Πώς όμως θα βρούμε ο ένας τον άλλον στο θολό αυτό τοπίο;
     Με την φωνή. Φωνάζοντας. Θα προσανατολίσουμε ο ένας τον άλλον με τον ήχο των φωνών μας, μέχρι να βρεθούμε δίπλα-δίπλα και να βγούμε μαζί έξω, στον καθαρό αέρα.
     Γι αυτό ανοίξτε το στόμα. Φωνάξτε.  Συζητήστε.
     Βγείτε σε πλατείες, καφενεία, δρόμους, σπίτια και μιλήστε!
     Δείξτε και δείτε ότι δεν είναι ο καθένας μόνος του!
     Δείτε και δείξτε ότι είμαστε όλοι στην ίδια θέση. Τό ίδιο στριμωγμένοι. Το ίδιο ζαλισμένοι. Το ίδιο προδομένοι, ο καθένας απ' τους δικούς του ''σωτήρες''.
     Θα καταλάβουμε έτσι ότι πολλοί μαζί μπορούμε να βγάλουμε άκρη.
     Αρκεί να μιλήσουμε! Να φωνάξουμε. Να ζητήσουμε!
     Ας κάνουμε την αρχή από μεθαύριο κιόλας.
     Ανήμερα της επετείου του Εθνικού ξεσηκωμού. Να τον τιμήσουμε.
     Να κάνουμε τον δικό μας ξεσηκωμό!..
   
     

σχολιάκι #40

            ..ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο..
        ..ένα μεγάλο βήμα για την Ελλάδα..

Πρωθυπουργός Περιορισμένης Ευθύνης

     Μήπως είδατε τον ''πρωθυπουργό'' μας;
     Όχι ότι θα μας πειράξει και πολύ άμα δεν τον ξαναδούμε, αλλά έτσι! Για την περιέργεια. Τον είδατε πουθενά;
     Υποψιάζομαι όμως ότι μετά το μαλλιοτράβηγμα που είχε με τις άλλες πολιτικάρες στις Βρυξέλλες την περασμένη Παρασκευή για το θέμα του χαρατσιού και των απολύσεων, του φύγανε κάτι πόντοι απ' το καλσόν και ντρέπεται να βγεί έξω. Το έχει δώσει για ''μαντάρισμα'' αλλά ακόμα να του το φτιάξουν.
     Εν τω μεταξύ χρέη πρωθυπουργού εκτελεί ο  ''Πηδήξτε Την Κύπρο'' υπουργός οικονομικών!
     Στους κακεντρεχείς που ισχυρίζονται ότι ο ''πρωθυπουργός'' κρύβεται μέχρι να δεί τί θα γίνει στην Κύπρο, και ότι έχει αφήσει τον ''μπροστινό'' να κάνει την βρώμικη δουλειά, δεν θ' απαντήσω!
     Είναι δυνατόν, λέω, τέτοιος μάγκας πρωθυπουργός, τέτοιος ασίκης, τέτοιος ''τσικ λεβέντης'', το άνθος της Καλαμάτας, να κρύβεται; Ποτέ των ποτών!
     Γίνεται, λέω, ο φόβος και ο τρόμος των διαπραγματευτών, ο άνθρωπος που μιλάει στην φράου-χίτλερ και γέρνει από τσαμπουκά, να εξαφανίστηκε στην πρώτη ''στραβή''; Α-πα-πα-πα!
     Όταν μάλιστα το ''στράβωμα'' δεν έγινε στην χώρα του, αλλά σε άλλη; Δηλαδή άμα στραβώσει κάτι κι εδώ τί θα κάνει;  Θα πάει εξερευνητής στην Ανταρκτική;
     Απορώ πώς μπορέσατε να σκεφτείτε ότι έχουμε για πρωθυπουργό ένα τέτοιο ανθρωπάριο;   Πώς μπορέσατε να υποπευθείτε για δειλία τέτοιον κολοσσό!
     Και για να ολοκληρώσω πιά αυτήν την κακόβουλη κουβέντα, να βουλώσω τα ασεβή στόματα:
     Να ξέρετε όλοι εσείς που κατηγορείτε τον ''πρωθυπουργό'' μας ότι είναι Πρωθυπουργός Περιορισμένης Ευθύνης:
     Μπορεί, αλλά είναι:
     Και Απεριόριστης Ανευθυνότητας!..

Χώρα ραγιάδων, κι Εφιαλτών..

     Μετά τις προχθεσινές εξελίξεις στην Κύπρο και ειδικά μετά την δήλωση του αρχιεπίσκοπου Χρυσόστομου ότι όλη η περιουσία της Εκκλησίας είναι στην διάθεση του κράτους για την σωτηρία της πατρίδας τους, εγώ επιθυμώ πλέον να αποποιηθώ της ελληνικής μου υπηκοότητας!
     Τόσο απλά. Ντρέπομαι που είμαι έλληνας!
      Θα μου πείτε: ''σου φταίει η υπηκοότητα;''. Όχι! Αλλά αφού δεν μπορώ να αλλάξω ράτσα, φυλή, ας απαλλαγώ τουλάχιστον απ' την ντροπή της υπηκοότητας.
      Να γίνω αμερικανός υπήκοος! Ο αμερικάνος τουλάχιστον όταν ακούσει τον Εθνικό του Ύμνο, είτε τρώει, είτε δουλεύει, είτε κατουράει, σηκώνεται όρθιος και φέρνει το χέρι στην καρδιά! Ας γίνω ρώσος υπήκοος, να έχω ηγέτη με εκατό οκάδες @@@@δια και όχι ανδρείκελο, αχυράνθρωπο, ξεπουλημένο! Ας γίνω κύπριος, να έχω παπά λεβέντη και πατριώτη και όχι μουγκό ρασοφόρο.
     Αλλά δεν θέλω να είμαι έλληνας πολίτης. Πώς το λένε; Ντρέπομαι.
     Δεν ανέχομαι να έχω την ίδια υπηκοότητα με Σαμαράδες, Βενιζέλους, Κουβέληδες, Στουρνάρηδες, ( τους Παπανδρέου δεν τους υπολογίζω: αυτοί δεν υπήρξαν ποτέ έλληνες) ,και όλους όσους τους στηρίζουν και τους ψηφίζουν!  Είναι ξεφτίλα, δεν είναι τιμή.
     Τιμή είναι μόνον οι πρόγονοί μας. Οι πατεράδες μας που πολέμησαν τους γερμανούς-ούννους το '40, οι παππούδες μας που πολέμησαν στους μακεδονικούς πολέμους, οι προ-προ-παππούδες μας που μας απελευθέρωσαν από τη τουρκική κατοχή. Μόνον αυτό είναι τιμή!
     Και η γλώσσα μας. Η γλώσσα με την οποία μίλησαν ο Αισχύλος, ο Δημόκριτος, ο Αριστοτέλης, ο Περικλής!
     Γι αυτά, ναι, αξίζει να είσαι έλληνας. Όχι όμως για τους σύγχρονους ραγιάδες. 'Οχι για τους Εφιάλτες του κοινοβουλίου!
     Παύω πιά να θεωρώ τον εαυτό μου έλληνα όμοιο με αυτούς.
     Και θεωρώ μόνον συνέλληνες όσους αγωνίζονται και σκοπεύουν να αγωνιστούν μέχρι να ξαναγίνουμε κράτος αυτόνομο, κι όχι αποικία όπως μας θέλουν.
      Όλοι οι άλλοι είναι εχθροί μου..

Όταν υπήρχε πνευματικός κόσμος εδώ..

Τα ρι-άλια, ρι-άλια, ρι-άλια..

     Έτσι είναι Αντωνάκη..
     Άλλοι είναι πολιτικοί άνδρες που @@μούν και δέρνουν, κι άλλοι είναι πολιτικοί τραβεστί που τα παίρνουν και γέρνουν! ( τό 'πιασες το υπονοούμενο, έτσι;)
     Και μιά και το έχουμε πρόσφατο, μήπως θα έπρεπε να ακολουθούμε την διαδικασία που ακολουθούν οι καθολικοί μετά την ανάδειξη του εκάστοτε νέου Πάπα,  έχοντας υπ' όψιν τους το φιάσκο με την πάπισσα Ιωάννα;
     Να επιφορτισθεί δηλαδή κάποιος να ''ψάχνει'' τον εκλεγμένο πρωθυπουργό, αλλά και τους αρχηγούς των κομμάτων, για τα απαραίτητα ''εργαλεία''; Έτσι και οι πολίτες θα γλύτωναν από πολλές ''εκπλήξεις'', και η χώρα από πολλές περιπέτειες!
     Η χθεσινή σφαλιάρα (η δεύτερη σε μιά δεκαετία) που εξαπέλυσε η Κύπρος ήρθε και προσγειώθηκε στον σβέρκο των κυβερνητικών δωσίλογων με πάταγο.
     Αποδείχτηκε περίτρανα ότι δεν φταίει η πολιτική της Ε.Ε και των γερμανών όπως έχει βαλθεί να μας κάνει πλύση εγκεφάλου ο ''πεμπτοφαλαγγίτης'' του πρωθυπουργού, δημοσιογράφος Παράγκας στην εκπομπή του ''Χωρίς Αποσμητικό'', αλλά αυτοί που την εφαρμόζουν.
     Αυτοί είναι υπόλογοι έναντι του λαού, και αυτοί θα λογοδοτήσουν.
     Οι γερμανοί προασπίζονται και προωθούν τα δικά τους συμφέροντα. Τα δικά μας ποιοί τα προασπίζονται; Ο πολιτικός νάνος; Ο Χυδαίος; Ή το χούφταλο;  Μετά την χθεσινή κατάρρευση των εκβιαστικών διλημμάτων, αυτοί χαρακτηρίζονται πλέον ως προδότες με την ουσιαστική σημασία του όρου:  Έχουν προσχωρήσει και προασπίζονται τα συμφέροντα του εχθρού.
     Και, ναι κύριε Παράγκα, σ' αυτό έχεις δίκιο! Οι γερμανοί και όποιοι άλλοι αποσκοπούν στην εξαθλίωση του ελληνικού λαού για δικό τους όφελος, είναι εχθροί! Αλλά είναι ο δικός σου φίλος, όπως περηφανεύεσαι, ο Αντωνάκης και η λοιπή συμμορία, που έχουν ανοίξει τις κερκόπορτες!
     Και αν ακόμα αλλάξουν τώρα πορεία και ρότα, δεν μας πείθουν πιά!  Θα είναι για την δική τους πολιτική επιβίωση, όχι για το καλό των πολιτών και της χώρας.
     Ή απαλλασσόμαστε απ' αυτούς ή δεν έχουμε μέλλον σαν χώρα.
     Έχουν πεθάνει στην συνείδησή μας.
     Θα  ''πεθάνουν'' και πολιτικά..

Πού το πάνε;

     Μετά την προχθεσινή τροχιοδεικτική-πειραματική δέσμευση καταθέσεων στην Κύπρο, η Ευρωπαϊκή Ένωση (;) έχει περάσει σε άλλο επίπεδο.
     Αυτό της ομόσπονδης δικτατορίας ενός νέου Άξονα. Ενός Άξονα που περνάει βεβαίως από Βερολίνο και Βιέννη, ίσως από Ελσίνκι και πιθανότατα από Άγκυρα.
     Το θέμα είναι σε τί αποσκοπεί αυτός ο άξονας.
     Η εύκολη απάντηση είναι στην εξαθλίωση των χωρών του νότου της Ευρώπης και κυριαρχία αυτών του βορρά. Αυτό όμως έχει ήδη λίγο ως πολύ επιτευχθεί. Και επιπλέον η περαιτέρω εξαθλίωση δεν αφήνει κέρδη στους ισχυρούς.
     Άρα πρέπει να επιχειρήσουμε μία τολμηρή υπόθεση:
     Γιατί συμπιέζουν και φέρνουν στα όριά τους τους ήδη εξαθλιωμένους;
     Γιατί ρίχνουν τροχιοδεικτικές βολές μέσα σε πυριτιδαποθήκες;
     Γιατί προκαλούν έναν προς έναν τους λαούς του νότου, κάνοντας αρχή από τους θεωρούμενους ως πλέον επικίνδυνους, Έλληνες; (άσχετο αν τελικά αποδεικνύεται ότι δεν πρόκειται παρά για ένα έθνος ραγιάδων)
     Μήπως αυτό που αποσκοπούν τελικά είναι ο πόλεμος; Ένας πραγματικός πόλεμος με όπλα, βομβαρδισμούς, νεκρούς, καταστροφές, με τα όλα του;
     Μήπως η παγκόσμια οικονομία μετά από εβδομήντα χρόνια ειρήνης εξάντλησε τα όριά της;
     Μήπως χρειάζεται και πάλι μία συλλογική καταστροφή για να επανεκκινήσει η πολεμική βιομηχανία, η ανοικοδόμηση, να ''ανοίξουν οι δουλειές'';
     Σενάριο καλπάζουσας φαντασίας; Θεωρία τραβηγμένη απ' τα μαλλιά; Μπορεί.
     Όμως να μην ξεχνάμε ότι το μεγαλύτερο οικονομικό κραχ της σύγχρονης ιστορίας, αυτό του 1929 στην Αμερική, ξεπεράστηκε μόνον δεκατέσσερα χρόνια αργότερα λόγω του πολέμου και της άνθησης της πολεμικής βιομηχανίας πρώτα, και των επανορθώσεων αργότερα.
     Και να μην ξεχνάμε επίσης ότι στο μυαλό των ισχυρών αυτού του κόσμου, μπροστά από το κέρδος δεν μπαίνει τίποτα! Ούτε η λογική.
     Μπορεί η ''θεωρία του πολέμου'' να είναι απίθανη, μία χίμαιρα, πρέπει όμως να είμαστε σε εγρήγορση.
     Οι καιροί είναι πονηροί και οι αλλαγές και ανατροπές σίγουρες.
     Μάτια κι αυτιά ανοιχτά λοιπόν. Και προπάντων:
     Μην πιστεύουμε ό,τι μας λένε!
     Κάπου το πάνε..

Ήρθαν τα Κούλουμα, πλησιάζει η Ανάσταση..

     Σήμερα μιά τέτοια μέρα ''χρονιάρα'', όπως μας έλεγαν οι μανάδες μας, ας την ζήσουμε μέ αυτούς που αγαπάμε, την οικογένειά μας, τους φίλους μας.
     Ας ανοίξουμε τα μάτια μας στην ομορφιά της φύσης.
     Από αύριο έχουμε πάλι καιρό να ασχοληθούμε με τους υπάνθρωπους και την ασχήμια που προκαλούν.

     Καλή Σαρακοστή
     Καλή ΑΝΑΣΤΑΣΗ..

Να καεί ο Βασιλιάς-Καρνάβαλος..

     Εμπρός να κάψουμε τον βασιλιά-Καρνάβαλο.
     Αν και ήδη είναι αποτεφρωμένος, αλλά αυτός δεν το ξέρει. Νομίζει ότι τον σηκώνουμε στα χέρια και τον περιφέρουμε να τον θαυμάσουν όλοι!
     Για κάψιμο πηγαίνεις κακομοίρη! Για κάψιμο.
     Και μαζί μ' αυτόν (ας αλλάξουμε λίγο το έθιμο) να κάψουμε και τους υπόλοιπους καρνάβαλους. 
     Δεν μπορούμε πιά να ζούμε στον ψεύτικο κόσμο των καρναβάλων.
     Δεν αντέχουμε να βλέπουμε για πολύ ακόμα τις μουτσούνες τους.
     Είναι ψεύτικες και το ξέρουμε!
     Χαμογελούν ή κλαίνε, αλλά είναι ψεύτικες.
     Ψεύτικες και οι υποσχέσεις χαράς που μας δίνουν.
     Απόψε ας κάψουμε τον Καρνάβαλο. Όλους τους καρνάβαλους!
     Κι όλοι μαζί ας ζήσουμε την δύσκολη σαρακοστή μέχρι το δικό μας Πάσχα..
     Καλή Ανάσταση αδέλφια..