Προφητικόν..

   

     Αντί για ευχές και κάλαντα, αφιερώνω σε όλους αυτούς, που και την καινούργια χρονιά θα παλέψουν και θα αντισταθούν, τον αριστουργηματικό λόγο του Οδυσσέα Ελύτη, ζωντανεμένο από την τρανή φωνή του αξέχαστου Μάνου Κατράκη.
     Σε όλους όσους παραμένουν σταθερά ελεύθεροι στην ψυχή και θα κάνουν τα αδύνατα δυνατά, ώστε να μην ευοδωθούν τα σχέδια εξαθλίωσης ενός ολόκληρου λαού.
     Σε όσους δεν θα σταματήσουν να αντιστέκονται μέχρι να φανεί το σημάδι ότι:
                                       ''..καιρός να λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση..''  

Αχ, Κου-νε-λά-κη Κου-νε-λά-κη Ξύ-λο Που-Θα-Το Φάς..

     Κακό πράγμα ο γεροντοέρωτας. Άσχετα αν πρόκειται για γυναίκα, ή για εξουσία. Τις περισσότερες φορές μάλιστα ο έρωτας για την εξουσία, που έτσι κι αλλοιώς από μόνη της εκμαυλίζει, διαφθείρει, σε κάνει ρεντίκολο της κοινωνίας.
     Τρανό παράδειγμα ο σημερινός αρχηγός της ΡΗΜΑΔ, ο οποίος έχει πλέον ξεφτιλιστεί εντελώς. Κι έχει ξεφτιλίσει μαζί του και μιά ιδεολογία, που είτε μας αρέσει είτε όχι, εμπεριέχει μία ολόκληρη κοσμοθεωρία.
     Ο συγκεκριμένος, προκειμένου να παραμείνει στην μικρή αυτή εξουσία που έχει, στα λίγα ψίχουλα που τού έχουν πετάξει οι ''μεγάλοι'', έχει κάνει και είναι πρόθυμος να κάνει τα πάντα.
     Τελευταίο του κατόρθωμα η αίτηση, που λένε ότι θα καταθέσει στην Βουλή, για σύσταση εξεταστικής επιτροπής για την ''λίστα Λαγκάρντ''. Θα μου πείτε, πού είναι το κακό; Το κακό είναι ότι θα ζητήσει επιτροπή μόνον για την αλλοίωση της λίστας από τον πρώην υπουργό οικονομικών Παπακωνσταντίνου. Μόνον γι αυτόν. Όχι και για την απόκρυψη που έκανε ο επόμενος υπουργός οικονομικών και σημερινός συγκυβερνήτης(!) του.
     Γιατί αν στραφεί και εναντίον αυτού, και με δεδομένη την απόκρυψη που συντελέστηκε, και άρα την ενοχή, τότε η συγκυβέρνηση πρέπει να καταρρεύσει την ίδια ημέρα. Πρίτς! Γιατί αν καταρρεύσει η κυβέρνηση θα χάσει κι ο ίδιος την ψευδαίσθηση εξουσίας που έχει.
     Στηρίζει λοιπόν έμμεσα την κυβέρνηση αφήνοντας στο απυρόβλητο τον έναν, ρίχνει δε στάχτη στα μάτια του κόσμου ότι τάχα κόπτεται για την διαφάνεια και την δικαιοσύνη καταγγέλοντας τον άλλον.
     Αυτή είναι η κατάντια του και η ξεφτίλα του.
     Και δεν ντρέπεται τα εγγόνια του και όσους τον ψήφισαν που ξεμωράθηκε τώρα στα γεράματα, και του τρέχουν τα σάλια πίσω απ' την φούστα της Εξουσίας.
     Τα στερνά τιμούν τα πρώτα, παππούλη.
     Έπρεπε να το ξέρεις, και λόγω ηλικίας..
     

σχολιάκι #26

ΠΡΟΣΟΧΗ!..
..ΕΡΧΕΤΑΙ..

Ο Αναμάρτητος Κύριος Μπένι

     Θα μπορούσε να είναι τίτλος ενός καλού θεατρικού μπουλβάρ. Αλλά δεν είναι.
     Είναι μιά κακογραμμένη γελοία φάρσα που παίζουν εδώ και τριάντα χρόνια στο Κούνημα: κάνουν πρώτα καλά-καλά τις βρωμιές τους, τις ρεμούλες τους, τις απατεωνιές τους, και μετά βρίσκουν ένα ''θύμα'' και του τα φορτώνουν προκειμένου να γλυτώσουν οι άλλοι, και προπαντός ο αρχηγός. Συνήθως το ''θύμα'' διαμαρτύρεται, κουνιέται, απειλεί:  ''θα πάρω κι άλλους μαζί μου'', ''θα τα πώ όλα'', κι άλλα τέτοια εμπριμέ. Τον καθησυχάζουν όμως: ''έλα μη γίνεσαι μαλάκας, κάτσε ήσυχα κι εμείς θα το περάσουμε ελαφρά, στο ντούκ ''. Κι όλα τελειώνουν καλά και ωραία.
     Αυτά γίνονταν πριν, όταν δεν δίναμε και μεγάλη σημασία. Ζούσαμε στο ''όνειρο ζώ μη με ξυπνάτε'', και λέγαμε ''ωχ καϊμένε!''. Τώρα όμως που ο κόσμος είναι ήδη στα κάγκελα, και το ''θύμα'' μόνο θύμα δεν είναι, αλλά ένας στυγνός θύτης, ένας παλιάνθρωπος ολκής, άξιος τη μοίρας του, (αρκεί η μοίρα του να είναι η χειρότερη δυνατή), τώρα τα πράγματα αλλάζουν.
     Αλλάζουν γιατί δεν αρκεί να τιμωρηθεί μόνον αυτός που έκανε την λοβιτούρα να παραποιήσει την Λίστα, και στην συνέχεια να την αποκρύψει. Πρέπει να ξεμπροστιαστεί και ο επόμενος, ο οποίος την είχε κι αυτός στα χέρια του, την έκανε ''γαργάρα'', και κατέβηκε σε δύο αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις με ένα ισχυρότατο όπλο εκβιασμού στο συρτάρι του, που δεν ξέρουμε πώς κι εναντίον ποιών το χρησιμοποίησε: Ο αναμάρτητος κος Μπένι.
     Το διαχρονικό καμάρι του Κουνήματος. Ο άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από κάθε βρωμιά και πίσω από κάθε νόμο περί ευθύνης τάχα των υπουργών, στην ουσία νόμο ξεπλύματος των ανομημάτων διαφόρων ρεμαλιών που μας κυβέρνησαν κατα καιρούς.
     Αυτό το αστέρι της πολιτικής διαφθοράς, της καμαρίλας, και της σήψης, πάνε τώρα να ''αθωώσουνε'', να παραδώσουν λευκό και άσπιλο στην κοινή γνώμη. Στα γραφεία του Κουνήματος ανοίγουν σαμπάνιες. Νομίζουν ότι αυτό ήταν. Μπόρα και πέρασε θυσιάζοντας έναν.
     Αμ, δε!
     Ο λαός βράζει και προειδοποιεί: Αλλοίωση και συγκάλυψη είναι το ίδιο βαριά πολιτικά παραπτώματα. Αν συνυπολογίσουμε δε ότι, λόγω της συγκάλυψης δεν εισπράχθηκε από το κράτος ούτε ένα ευρώ από όσους αν φοροδιέφυγαν, τότε μπορεί να προκύπτουν και άλλα παραπτώματα επιπλέον των πολιτικών.
     Αυτή τη φορά ο κύριος Μπένι και ο άλλος παλιάνθρωπος πιάστηκαν με τα δάχτυλα μέσα στο βάζο με το μελι.
     Και πρέπει να τους τα κόψουμε..
    

σχολιάκι #25

..και στην πολιτική..και στην πολιτική..

Κοινοβουλευτική Δικτατορία;

     Για ακούστε εσείς οι πολιτικοί, οι κυβερνητικοί και οι άλλοι, καθώς και οι Δημόσιοι Λειτουργοί:
     Είσαστε εκεί που είσαστε γιατί εμείς σας έχουμε δώσει αυτήν την εντολή. Δεν σας βάλαμε να μας διατάζετε, αλλά να διαχειριστείτε τα κοινά, σύμφωνα με τις δικές μας εντολές  και την σύμφωνη γνώμη.
     Το ίδιο ισχύει και για κάθε λειτουργό της Δικαιοσύνης, ο οποίος είναι επιλογή των δικών μας εντολοδόχων. Το ότι έχετε πτυχία και διπλώματα δεν μας λέει τίποτα. Κι εγώ έχω πτυχία, και ο άλλος, και ο πυρηνικός επιστήμονας, αλλά δεν θέλουμε να γίνουμε οιονεί δικτατορίσκοι.
     Και για να ξαναγυρίσουμε στους πολιτικούς, τους λέμε ότι κάθε τι που ξεφεύγει, που υπερβαίνει, που αντίκειται στο κυβερνητικό πρόγραμμα που παρουσίασαν προεκλογικά για να σφετεριστούν την εξουσία είναι κι ένα πραξικόπημα.
     Ο όρος ''σφετερισμός'' στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι απόλυτα ακριβής. Πιό ακριβής ακόμα κι από όταν τον αποδίδουμε στις δικτατορίες. Ναι, ο Παπαδόπουλος σφετερίστηκε, έκλεψε την εξουσία, αλλά ο ίδιος δεν θεωρούσε τον εαυτό του δόλιο ή δικτάτορα. Τον θεωρούσε επαναστάτη. Για τον απλούστατο λόγο ότι δεν χρειάστηκε να πεί ψέματα, να κοροϊδέψει κανέναν. Πήρε την εξουσία με το  ''έτσι θέλω'', με τσαμπουκά, για να μας σώσει όπως εκείνος νόμιζε.
     Σε αντίθεση με τους σύγχρονους κυβερνώντες οι οποίοι απολύτως συνειδητά εξαπατούν τον κόσμο με τα προεκλογικά τους ψέματα προκειμένου να αρπάξουν την εξουσία. Κι αφού την αρπάξουν μετατρέπονται σ' αυτό που θέλουν πράγματι να είναι: δικτάτορες τού ''αποφασίζομεν και διατάσσομεν''.
     Αφορμή για το σημερινό μου ξέσπασμα η ''λίστα Λαγκάρντ'', η παλιά, μα και η νέα. Είναι αδιανόητο, είναι έξω από τα πλαίσια κάθε δημοκρατίας ή  ''τύπον δημοκρατίας'' σαν κι αυτόν που έχουμε σήμερα, ο λαός, ο εντολοδότης κάθε κυβέρνησης, να βρίσκεται στο σκοτάδι της άγνοιας, και να γνωρίζουν μόνον οι λίγοι ''εκλεκτοί'' της εξουσίας, και κάποιοι ακόμα δημόσιοι λειτουργοί της Δικαιοσύνης.
     Οι λίστες πρέπει να δημοσιοποιηθούν αμέσως, είναι δημόσιο κτήμα, και πρέπει να έρθουν άμεσα στην γνώση και γνώμη του ελληνικού λαού. Αυτός ξέρει να κρίνει και να συγκρίνει. Είναι ικανός να καταλάβει αν υπάρχει απόκρυψη, αλλοίωση, ή  ο,τιδήποτε άλλο.
     Δεν μπορείτε, δεν έχετε το δικαίωμα να θεωρείτε τον λαό ικανό μόνον να ψηφίζει τα τερατώδη ψέματά σας, και να τον θεωρείτε κατόπιν ανίκανο να έχει γνώμη και λόγο. 
     Δεν μπορείτε να έχετε κι εσείς τον λαό αν όχι στον ''γύψο'', αλλά τουλάχιστον στον ''νάρθηκα''.
     Τα ψέματά σας τελειώνουν. Είσαστε στυγνοί δικτάτορες με διάφανο μανδύα ''δημοκρατίας''.
     Και ως τέτοιοι πρέπει και θα αντιμετωπιστείτε από τον ελληνικό λαό

Κυβέρνηση Φάντασμα

     Ή, η αόρατη κυβέρνηση. Γιατί δεν είναι μόνον ότι τρομοκρατεί τον κόσμο, είναι και ότι τις περισσότερες φορές δεν φαίνεται πουθενά.
     Εμφανίζεται μόνον όταν πρόκειται να ψηφιστούν στην Βουλή τίποτα μνημόνια για να εκβιάσει συνειδήσεις, και να τρομοκρατήσει με επικείμενες καταστροφές αν δεν γίνει το δικό της. Επίσης κάνει και έκτακτες εμφανίσεις με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, με την έκτακτη συμμετοχή ενός θλιβερού κομπάρσου που μένει δίπλα. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί και σε κάτι έκτακτες καταστάσεις του στυλ ''δεν πέφτει λόγος στην Δικαιοσύνη όταν βγάζει αποφάσεις που δεν μας αρέσουν'' και  ''αυξάνονται τα τιμολόγια της ΔΕΗ γιατί αφού δεν πληρώνει το κράτος αυτά που της χρωστάει, κάποιος πρέπει να τα πληρώσει''. Κάνει και ''Μπουουουουουου'' να τρομάξει τους ''πτωχούς τω πνεύματι'', κι αυτό είναι όλο. Μετά μούγκα.
     Σε όλες τις άλλες καταστάσεις αόρατη. Ανύπαρκτη. Όταν πρέπει να προστατέψει τον πολίτη από την αυξημένη εγκληματικότητα, πουθενά. Όταν πρέπει να τους προστατέψει από τους εισπρακτικούς νταβατζήδες των τραπεζών, απούσα. Όταν πρέπει να σταθεί στο πλευρό του άνεργου, του άστεγου, του φτωχού, εξαφανισμένη. Όταν πρέπει να εξηγήσει πώς σκατά θάρθει αυτή η ρημάδα η ανάπτυξη, μόνον αυξάνοντας τους φόρους, μειώνοντας μισθούς και συντάξεις, καταστρέφοντας τον ιδιωτικό τομέα, τίποτα. ''Άκρα του τάφου σιωπή''..
     Αμ, έτσι γίνομαι κι εγώ κυβέρνηση κύριε τάχα μου πρωθυπουργέ!  Διότι όλοι εσείς δεν είσαστε κυβέρνηση. Δεν παράγετε πολιτική. Δεν κάνετε απολύτως τίποτα. Μόνον μεταφέρετε τις εντολές των αφεντικών σας, υπό τύπον προπαγάνδας, εκβιασμών και εκφοβισμών.
     Είστε ό,τι χειρότερο και πιό άχρηστο έχει περάσει ποτέ από τούτον τον τόπο. Χειρότεροι ακόμα κι από τις κυβερνήσεις του μεγάλου Τυχοδιώκτη, του κιτρινιάρικου Γκόλουμ, ακόμα και του Ηλίθιου.
     Ελπίζουμε με τον καινούργιο χρόνο η εξαφάνισή σας να είναι ολοκληρωτική. Να μην ξανακούσει πιά ποτέ, κανείς, για σας.
     Και να μείνετε στην μνήμη μας σαν αυτό που πράγματι είστε:
     Ένα κακό όνειρο με φαντάσματα..
   
    

Οι Συνιστώσες της Κατάντιας μας

     Μαθαίνω από έγκυρη, εγκυρότατη, πιό έγκυρη δεν γίνεται πηγή ότι, από τους δέκα εργαζόμενους στον Δημόσιο Τομέα, οι οκτώ είναι, ή τελος πάντων ήταν ψηφοφόροι του ΠαΣοΚ και κάτι προσκυνημένοι αριστερούληδες. Από αυτούς, οι τρείς είναι κατ ουσίαν αργόμισθοι. Δηλαδή πηγαίνουν στην δουλειά τους όποτε θέλουν και άν θέλουν. Από τους υπόλοιπους πέντε, οι τέσσερεις αμοίβονται πλασματικές υπερωρίες, απουσιάζουν δίωρα και τρίωρα κατά την διάρκεια του ωραρίου τους, αφήνοντας κάποιον αριθμό κινητού ''μήπως χρειαστεί'', ή παρίστανται σαν διακοσμητικά στοιχεία πασάροντας την δουλειά από δώ κι από κεί. Ο υπόλοιπος ένας είναι κανονικός δημόσιος υπάλληλος.
     Αυτοί οι οκτώ στους δέκα λοιπόν είναι  η υποψήφια κομματική πελατεία, άν ''γυρίσουν τα πράγματα'', του ΠαΣοΚ. Αυτοί, είναι το πραγματικό ''αβγό του φιδιού'', που αν ζεσταθεί θα εκκολάψει πάλι Τσοχατζόπουλους, Μαντέληδες, Κουλούρηδες κλπ,κλπ.  Γι αυτό βεβαίως κόπτεται και ανταριάζεται ο Ιπποπόταμος για τυχόν απολύσεις στον Δημόσιο τομέα.
     Ας μην φοβούνται όμως εκεί στο ΠαΣοΚ. Δεν ήταν και δεν θα γίνουν ποτέ συνιστώσα της Νέας Δημοκρατίας. Ακριβώς το αντίθετο γινόταν τα τελευταία τριάντα χρόνια και εξακολουθεί να γίνεται και σήμερα με την δικαιολογία της συγκυβέρνησης. Ένα ολόκληρο κράτος σφαγμένο στην ποδιά των κομματικών διορισμών του ΠαΣοΚ.
     Πρέπει λοιπόν να βρεθεί ένας τρόπος,όχι απόλυσης, αλλά αξιολόγησης της πραγματικής απόδοσης των δημοσίων υπαλλήλων, και από αυτή να προκύπτει και το ύψος (ή το βάθος) του μισθού τους. Δεν θέλω δε να κάνω λόγο για το επίπεδο σπουδών τους, για να μην σας βάλω να βλαστημάτε χρονιάρες μέρες..
     Όσο για τα υπόλοιπα περί συνιστωσών και λοιπές παπαριές, αυτά είναι κραυγές για να ''φοβηθεί ο νοικοκύρης'', και για να κρατάμε τα ''ίσα''.
     Σας έχουμε πάρει όλους είδηση.
     Για μας είσαστε όλοι συνιστώσες.
     Συνιστώσες της κατάντιας μας..

Χρόνια Πολλά

     


             ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
 ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΑΣ
             ΖΩΝΤΑΝΟ.. 
      

Νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί..

     Παραμονή Χριστουγέννων σήμερα και θα ήθελα, αντί για σχόλιο, αντί ακόμη για κάλαντα να αφιερώσω αυτό το υπέροχο τραγούδι, αυτόν τον ύμνο στον ρομαντισμό και την επαναστατικότητα θα έλεγα, σε εσάς.
     Σε όλους εσάς όσοι βρίσκετε το θάρρος και το κουράγιο να αντιστέκεστε ακόμα, και όσο μπορείτε, σ' αυτή την ιδιότυπη κατοχή της χώρας και του λαού μας. Σε όσους δεν τρομοκρατήθηκαν στις εκλογές από τις άναρθρες κραυγές και φοβέρες. Σε όσους γυρίζουν την πλάτη στην προπαγάνδα και κλείνουν τις τηλεοράσεις όταν μεγκάλα και άλλα κανάλια επιχειρούν, μέσα από τις ειδήσεις και ''ενημερωτικού'' τύπου εκπομπές, να μας κάνουν πλύση εγκεφάλου. Σε όσους δεν έβαλαν το προσωπικό τους συμφέρον μπροστά και πάνω από το μέλλον των παιδιών μας. Σε όσους αισθάνονται και είναι ελεύθεροι. Σε όλους εμάς που θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μην ψιθυρίσουμε, έστω και παραλλαγμένα, τα λόγια του μεγάλου Μάνου Χατζιδάκι: ''..καληνύχτα Κεμάλ.''   ''..καληνύχτα Ελλάδα''.
     Στους υπόλοιπους, και σε αυτούς συμπεριλαμβάνεται βέβαια το πολιτικό μας προσωπικό, έχω μόνον να υπενθυμίσω τον τελευταίο στίχο αυτού του τραγουδιού του επίσης μεγάλου Νίκου Γκάτσου:
     ''..με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί..''

Τα Κουρέλια (της πολιτικής) Τραγουδάνε Ακόμα

     Και τραγουδάνε, και πανηγυρίζουν, και προκαλούν την διαλυόμενη κοινωνία, και ακκίζονται, και βραβεύονται μεταξύ τους, και αυτοθαυμάζονται, και αλληλοσυγχαίρονται.
     Κι από κάτω μιά κοινωνία, ένας κόσμος ολόκληρος παρακολουθεί άναυδος, τρίβει τα μάτια του, δεν πιστεύει ότι μπορεί να υπάρχει τόση ψευτιά, τόση ιταμότητα, τόση αλαζονεία.
     Τα χειρότερα Χριστούγεννα μετά από εκείνα της κατοχής είναι εδώ. Και είναι τα χειρότερα όχι μόνον επειδή, σε πείσμα των πανηγυρισμών του Βραβευμένου, θα είναι τα πιό φτωχικά και μίζερα των τελευταίων δεκαετιών, αλλά κυρίως γιατί είναι Χριστούγεννα χωρίς ελπίδα.
     Δεν υπάρχει ελπίδα βελτίωσης, ανάκαμψης, ''φως στο τούνελ''. Όλοι ξέρουν ότι οι γιορτές αυτές είναι ένα σύντομο διάλλειμα, μιά αναλαμπή ψεύτικης χαράς, πριν απ' την μεγάλη βουτιά στα παγωμένα νερά της απελπισίας με την καινούργια χρονιά.
     Βλέπω παντού ανθρώπους με μελαγχολικά μάτια να προσπαθούν να εκβιάσουν τον εαυτό τους για ένα κρύο χαμόγελο, μήπως και διασώσουν κάτι από το περίφημο ''πνεύμα των Χριστουγέννων'', αν όχι για, τους ίδιους, τουλάχιστον για τα παιδιά τους.
     Εορταστικά (τρόποςτου λέγειν) έξοδα, τέλη κυκλοφορίας, λογαριασμοί ηλεκτρικού, έξοδα αναγκαστικής (λόγω εορτών) θέρμανσης, εξανεμίζουν και τα τελευταία αποθέματα του τελευταίου δώρου χριστουγέννων, των τελευταίων οικονομιών, αν υπάρχουν.
     Από την καινούργια χρονιά μαζί με τα λαμπάκια των δέντρων θα σβήσουν και τα τελευταία χαμόγελα. Ο υπόλοιπος χειμώνας προβλέπεται και θα είναι ζοφερός γεμάτος απελπισία, απειλές, περικοπές, απολύσεις, κλείσιμο επιχειρήσεων, γκρίνιες, διάλυση νοικοκυριών και οικογενειών.
     Δεν είναι σκοπός μου να μαυρίσω τις ψυχές μας χρονιάρες μέρες. Αυτό το έχουν αναλάβει άλλοι. Απλώς διερμηνεύω, εξηγώ, εκείνο το πιάσιμο στις καρδιές μας, την αόρατη ασφυξία που νοιώθουμε όλοι, και που δεν μας αφήνει να χαρούμε τις γιορτές, την παρουσία παιδιών, φίλων, αγαπημένων.
     Δεν γίναμε φτωχοί. Φτωχοί ήταν ίσως κι οι πατεράδες μας. Γίναμε δυστυχείς. Απόκληροι της χαράς.
     Οι μόνοι που έχουν ακόμη κέφι, που μπορούν κι έχουν το θράσος ακόμα να τραγουδούν είναι οι υπεύθυνοι της κατάντιας αυτής. Τα κουρέλια και τα ρετάλια της πολιτικής σκηνής. Και προκαλούν. Θεέ μου πώς προκαλούν!
     Προκαλούν την τύχη τους..

Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;

     Πολιτικός της χρονιάς, λέει, για την Ευρώπη ο πρωθυπουργός μας!
     Πάλι καινούργιο συκώτι απ' τα γέλια κάναμε. Α, το ξέχασα. Και νομπελίστας ειρήνης επίσης μαζί με τους άλλους ευρωπαίους ηγέτες! Έλεος πιά θα πάθουμε τίποτα..
     Αμ, ο Ηλίθιος που τον κάνανε καθηγητή στο Χάρβαρντ; Και μεις νομίζαμε ότι ήταν σοβαρό πανεπιστήμιο. Πέρισυ τον είχαν βραβεύσει επίσης κάτι οικολόγοι, λέει, για την αντικαπνιστική του δράση: Θυμάστε; Πού είχε κόψει το κάπνισμα στους έλληνες, και κανείς πιά δεν καπνίζει σε κλειστούς χώρους; Άει στο καλό, το θυμήθηκα και μου βγήκε το μελομακάρονο απ' την μύτη..
     Και  η Αννούλα του φωτοτυπικού θα γίνει λέει επίσης συνάδελφος καθηγήτρια του Ηλίθιου στο ίδιο πανεπιστήμιο! Και ο Παύλος ο πρώην τουρίστας του Τουρισμού, αναπληρωτής καθηγητής του!
     Επίσης ο Κλάψας της Υγείας θα κάνει, (έκανε;) καινούργιο κόμμα για να σαρώσει τα αδέσποτα του πρώην εκσυγχρονιστο-σοσιαλισμού!
     Έλεος λέμε ρε!  Άνθρωποι είμαστε. Πόσο θ' αντέξουμε; Θα πλαντάξουμε απ' το γέλιο.
     Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση:
     Ή μας λυπούνται και προσπαθούν να μας απαλύνουν τον πόνο, διασκεδάζοντάς μας, ή έχουν βαλθεί επί τούτου να μας ψοφήσουν απ' τα γέλια. Κάτι σαν ευθανασία προκειμένου να γλυτώσουμε από αυτά που θα μας βρούν στην συνέχεια.
     Το θέμα είναι ότι γελάς μία, γελάς δύο, μετά όμως γυρίζει το μάτι σου απ' την κοροϊδία, τα ''παίρνεις'' άσχημα, και το γέλιο γυρίζει ανάποδα..
     Καλό θα είναι λοιπόν να σταματήσει το μάπετ-σόου, να σταματήσουν να προκαλούν, να δείξουν έστω και ψεύτικη συντριβή για όσα δεινά προκάλεσαν και εξακολουθούν να προκαλούν.
     Αλλοιώς, τα γέλια τα δικά μας θα βγουν ξυνά γι αυτούς..

Τσουνάμι Ι.Χ.

     Σήμερα, λέει, κατά τις μία και τέταρτο το μεσημέρι, θα σηκωθεί ένα παγκόσμιο τσουνάμι τεράστιο και πάπαλααα.
     Αν όμως, αν λέω, δεν συμβεί αυτό, μήπως θα μπορούσα να απευθύνω στον Ύψιστο ένα αίτημα; Ή έστω στον Αι-Βασίλη για να μη χαλάσουμε και την ιεραρχία;
     Λοιπόν αγαπητέ Αι-Βασίλη, πρέπει να εκτιμήσεις ότι από πολύ μικρός δεν σ' έχω ενοχλήσει με απαιτήσεις και γράμματα. Πρέπει λοιπόν να δείς το σημερινό μου αίτημα με συμπάθεια και προτεραιότητα.
     Λέω λοιπόν, μήπως θα μπορούσες κάποια μέρα που θα συνεδριάζει η Βουλή μας σε απαρτία, να στείλεις ένα τοπικό, μίνι, ιδιωτικό τέλος πάντων τσουνάμι, να την εξαφανίσει συμπούρμπουλη; Μαζί με το περιεχόμενο;
     Τί θα πεί αυτό είναι όλο; Λίγο είναι; Έχεις απομακρυνθεί μου φαίνεται τα τελευταία χρόνια απ' την ελληνική πραγματικότητα, και δεν ξέρεις.
     Μετά από αυτό θα ανακηρυχθείς προστάτης και αποκλειστικός άγιος της Ελλάδας. Θα αφαιρεθούν όλα τα άλλα ονόματα από τις εκκλησίες και θα δωθούν όλες σε σένα. Οι άλλοι άγιοι θα βλέπουν την σκόνη σου. Θα σου παραχωρήσουμε κι ένα κρατικό κτήριο μεσ' την Αθήνα να το κάνεις παιχνιδοεργοστάσιο. Να γλυτώσεις πιά κι από κείνο το παλιο-Ροβανιέμι, που όπως και να το κάνουμε ο καιρός του δεν συγκρίνεται με τον δικό μας.
     Εδώ έχουμε έξι μήνες καλοκαίρι και κάτι παραλίες μεγαλείο. Θα έχεις πρόσβαση σε όλα τα νησιά, τζάμπα ξαπλώστρες, και δωρεάν μαργαρίτες. Τί λες; Ψήνεσαι; Κάν' το και δεν θα το μετανοιώσεις.
     Κάν' το για μένα. Για δέκα εκατομμύρια έλληνες. Τώρα όμως.
     Μην αργήσεις πολύ γιατί αυτοί θα έχουν ξεπουλήσει τα πάντα. Και δεν θα βρείς όχι νησί και παραλίες, αλλά ούτε σκάφη για ποδόλουτρο.
     Αυτά λοιπόν. Και περιμένω.
     Περιμένω την συντέλεια του πολιτικού μας σκηνικού, για να ζήσουμε κι εμείς σαν άνθρωποι..

Ηρώδες..

     Σήμερα θα περιγράψω και θα σχολιάσω πολύ σύντομα ένα πραγματικό γεγονός.
     Ένα από τα χιλιάδες, είμαι σίγουρος, ίδια ή παρόμοια γεγονότα που διαδραματίζονται σε όλη την χώρα.
     Βρέθηκα με κάποιον φίλο μου επιχειρηματία στο μικρό αγροτο-κτηνοτροφικό χωριό  Κ---α Μεσσηνίας για να επιχειρήσει να εισπράξει κάποιο μικρό χρέος από έναν ντόπιο αγρότη. Το ποιόν του φίλου θα το καταλάβετε από την συνέχεια της περιγραφής.
     Το σπίτι του συγκεκριμένου αγρότη βουβό και κρύο. Ο οφειλέτης του φίλου μου, αφού εξήγησε ότι λόγω κατεστραμένης σοδειάς δεν υπήρχαν χρήματα, προθυμοποιήθηκε να εξοφλήσει σε είδος με το μόνο προϊόν που του είχε απομείνει: καλαμπόκι. Μην χαμογελάτε. Η κατάσταση δεν ήταν για χαμόγελα. Μιά μικρή σόμπα που υπήρχε στον χώρο, όπως μας εξήγησαν ανάβει μόνον λίγο το βράδυ για λόγους έλλειψης και οικονομίας καυσίμων. Μας έδειξαν το ψυγείο. Άδειο. Τρία πιτσιρίκια, παιδιά της οικογένειας, κυκλοφορούσαν μέσα στο σπίτι με κάτι παλιομπουφάν, αλλά σχεδόν ξυπόλητα, με σκισμένες παντόφλες τα δύο και σαγιονάρες με σοσονάκια το τρίτο.
     Όχι, δεν είμαι υπερβολικός. Ναι, είναι έλληνες. Όπως μας εξήγησε ο πατέρας, το μόνο εισόδημα που έπαιρνε από το κράτος ήταν ένα επίδομα τριτέκνων (τετρακόσια πενήντα κάτι ευρώ, το δίμηνο), με το οποίο επιχειρούσε τους τελευταίους μήνες να τα φέρει βόλτα. Τον μήνα όμως αυτόν και λόγω περικοπών των επιδομάτων είχε εισπράξει συνολικά εκατόν σαράντα ευρώ. Σιγή.
     Γυρίσαμε να φύγουμε, χωρίς ούτε το κουράγιο να ευχηθούμε καλές γιορτές για τις μέρες που έρχονται. Με την άκρη του ματιού μου είδα τον φίλο μου να βγάζει απ την τσέπη πενήντα ή εκατό ευρώ (δεν μπορούσα να δω, ήμουν ήδη στην εξώπορτα) και να τα αφήνει κάπου. Εγώ τον είδα. Αυτός δεν μου είπε τίποτα.
     Παραμονές Χριστουγέννων 2012 σε μιά χώρα μέλος της Ευρωπαϊκης Ένωσης.
     Το σχόλιό μου:
     Οι οικογένειες αυτές από τον καινούργιο χρόνο θα πληρώσουν το αυξημένο τιμολόγιο της ΔΕΗ, καθώς επίσης θα τους επιβληθεί φόρος ακίνητης περιουσίας στα χωράφια τους, από το πρώτο μάλιστα τετραγωνικό μέτρο, όπως διαμηνύει ο χυδαίος Τραπεζίτης.
     Εύχομαι στους Ηρώδες που κυβερνούν τώρα, στους άλλους που κυβέρνησαν πριν, σε αυτούς που απομύζησαν το κράτος, καθώς και σε διάφορους άλλους γελοίους πλην απολύτως συνυπεύθυνους, σαν εκείνον με την ροζ(!) ρόμπα, να περάσουν τα χειρότερα Χριστούγεννα της ζωής τους, να τους κυνηγούν Ερινύες εφ' όρου ζωής, και οι κατάρες αυτού του πατέρα και εκατοντάδων χιλιάδων άλλων, να πέσουν στα κεφάλια τους και να τους συντρίψουν.
     Δυστυχώς, λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να αισθανθώ πιό όμορφα γι αυτούς.
     Δικάστε με..

σχολιάκι #24

            Ρόμπες..

Ελληνικά Εμιράτα

     Θυμάμαι όταν ήμουν μικρός ακούγαμε για κάποια κράτη, εμιράτα τα λέγανε, που οι πολίτες τους ήταν όλοι πάμπλουτοι κι ευτυχισμένοι. 
     Οι κοινωνικές παροχές τους ήταν πλούσιες, δεν πλήρωναν καθόλου για ηλεκτρικό ρεύμα, η βενζίνη για τα πολυτελή τους αυτοκίνητα ήταν σχεδόν τσάμπα, και γενικά ζούσαν μιά ζωή ζηλευτή.
     Κι όλα αυτά γιατί οι χώρες αυτές ήταν πετρελαιοπαραγωγές, ''κάθονταν'' πάνω σε τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.
     Εμείς τότε ζηλεύαμε και λέγαμε, ''δεν γινότανε να είχαμε κι εμείς πετρέλαιο να είμαστε όλοι εμίρηδες, να τρώμε με χρυσά κουτάλια;'' Πού να ξέραμε..
     Πού να ξέραμε τότε, ότι πετρέλαια και φυσικό αέριο υπάρχουν άφθονα στον ελληνικό χώρο. Κι όχι μόνον ότι υπάρχουν, αλλά και ότι κάποτε θα γίνονταν αιτία όχι ευημερίας αλλά καταστροφής των πολιτών και της κοινωνίας.
     Γιατί ας μη γελιόμαστε, όλα όσα γίνονται τα τελευταία χρόνια με τον υπέρμετρο ύπουλο δανεισμό και την από αυτόν προερχόμενη τεχνητή πτώχευση της χώρας, σκοπό έχουν την απαλλοτρίωση, το ''κλέψιμο'' του ενεργειακού μας πλούτου. Σε αυτόν, και παράπλευρα, συμπεριλαμβάνεται και η ηλιακή ενέργεια.
     Προσέξτε, και αυτό δεν είναι ''θεωρία συνομωσίας'', ούτε φαντασιοπληξία, ότι οι βόρειες αναπτυγμένες βιομηχανικά χώρες της Ευρώπης, και ειδικά η Γερμανία, στερούνται ενεργειακού υπεδάφους. Στερούνται δηλαδή των ουσιαστικών πηγών του πλούτου και της ευημερίας τους. Ξέρουν ότι οποιαδήποτε πραγματική ή τεχνητή έλλειψη πετρελαίου και φυσικού αερίου, είτε από την Μέση Ανατολή, είτε απο τίς χώρες της πρώην σοβιετικής ένωσης, θα είναι καταστροφική γι αυτές. Άρα πρέπει να αποκτήσουν ''πάση θυσία'' πρόσβαση και αν είναι δυνατόν ''κατοχή'' νέων πηγών ενέργειας.
     Και αυτό το: ''πάση θυσία'' δεν αφορά βέβαια την δική τους κοινωνία και πολίτες, αλλά την δική μας, που έντεχνα εξαθλιώνεται και αποκτηνώνεται για να μην μπορεί να προβάλλει αντιστάσεις στην επικείμενη ''κατοχή''.
     Το παιχνίδι που έχει στηθεί είναι πολύ βρώμικο και πολύ ύπουλο, και δεν διαφέρει ουσιαστικά από έναν πραγματικό πόλεμο. Βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση και η κινδυνεύει πλέον όχι η ορατή εδαφική μας ακεραιότητα (που ενδεχομένως και αυτή να ακολουθήσει με την μορφή των ''ειδικών οικονομικών ζωνών''), αλλά η ακεραιότητα του ενεργειακού μας υπεδάφους.
     Ήδη σήμερα η ''τρόϊκα'' κάνει κουμάντο σε όλες τις εκδηλώσεις της πολιτικής μας ζωής, έχοντας λόγο και απαιτήσεις παντού. Από την μείωση μισθών και επιδομάτων μέχρι την αύξηση των τιμολογίων της ΔΕΗ.  Ποιός θα της απαγορεύσει αύριο, να παραχωρήσει την εκμετάλλευση των ενεργειακών πηγών στην τάδε ή στην δείνα εταιρεία; Ο εξαθλιωμένος λαός;  Ή η κυβέρνηση-κουκλοθέατρο;
     Βρισκόμαστε ήδη υπό κατοχή. Και το μόνο πατριωτικό μας καθήκον κύριε υπουργέ των Οικονομικών, είναι να πετάξουμε έξω απ' την χώρα και σας, κι αυτούς. Για να περισώσουμε ό,τι είναι δυνατόν να περισωθεί.
     Όχι για να γίνουμε πλούσιο εμιράτο.
     Αλλά για να ξαναγίνουμε μιά κυρίαρχη χώρα! 

Ο Αγώνας Τότε Δικαιώθηκε..

     Κι όχι οποιοσδήποτε αγώνας. Αυτός που ''τόνα χέρι νίβει τ' άλλο, και τα δυό βάζουν το χρήμα στην τσέπη''! Το ένα χέρι πολιτικό και τ' άλλο διαπλεκόμενο-επιχειρηματικό.
     Οι πρώτες προσπάθειες για τη δικαίωση του αγώνα έγιναν τότε επί μεγάλου Τυχοδιώκτη. Αλλά θες η απειρία τους (ήταν καινούργιοι βλέπεις στον αγώνα), θες ότι δεν υπήρχαν τα κομπιούτερ να μεταφέρουν τα ''προϊόντα'' από λογαριασμό σε λογαριασμό, αναγκάζονταν οι άνθρωποι και μετέφεραν τα πακέτα σε κάτι κούτες, από γραφείο σε γραφείο. Ε, τους πήραν είδηση με τα γνωστά αποτελέσματα: ''εγώ σε κώμα και συ στη φυλακή''.
     Λίγα χρόνια μετά όμως, όταν αποκαταστάθηκε το μεγάλο Ρεμάλι ξανά στο Μαξίμου, οι τεχνικές είχαν προχωρήσει. Όταν δε έγινε πρωθυπουργός το Σίχαμα, γίνανε άλματα. Η επιστήμη της ρεμούλας και της απατεωνιάς κάνανε θαύματα. Οι  Κόμπολας, Μυγάρης, Μπόκαλης και λοιποί και τα συγκροτήματά τους κάνανε πάρτυ. Το χρήμα (το ξένο, το δανεικό, αυτό που τώρα πληρώνει ο λαός με αίμα) έρρεε στις τσέπες τους και στις τσέπες των πολιτικών σαν νεράκι. Ο αγώνας είχε επιτέλους δικαιωθεί!
     Μετά, πολύ αργότερα ήρθε στη εξουσία το Χοντρουλό παιδί, αλλά τότε το κακό είχε ήδη γίνει. Ο Χοντρουλός έδειξε ότι ήθελε να σφυρίξει την λήξη του αγώνα, αλλά δεν τόλμησε. Οι γκάκγστερς ήδη κάνανε κουμάντο. Οι συμμορίες είχαν αλώσει την χώρα. Ίσως τέσσερα χρόνια νωρίτερα αν δεν είχε γίνει η μεγάλη ρεμούλα των εκλογών από τον Κιτρινιάρη νεκροθάφτη, κάτι να μπορούσε να γίνει. Με τα ''αν'' όμως δεν γράφεται η Ιστορία.
     Το σύνθημα μάλιστα, η επιτομή του αγώνα, είχε εκφραστεί λίγο καιρό πρίν, από έναν απατεώνα σφουγκοκωλάριο, με την ιστορική φράση: ''σύντροφοι και συντρόφισσες, για τον σοσιαλισμό αγωνιζόμαστε όλοι!''
     Τώρα, φαίνεται ότι κάποιοι θέλουν να ξαναρχίσει ο αγώνας, με άλλους όμως παίχτες και άλλη μπάλα: την ενέργεια.
     Γι αυτό και η πρόσφατη πρεμούρα των τοκογλύφων και της μαριονέτας τους περί  ''νέας επιχειρηματικότητας'' και περί ''κοινού αγώνος για το κοινό καλό''. Η κατάσταση απαιτεί επαγρύπνιση.
     Η Ιστορία έχει διδάξει ότι όταν αρχίζουν τέτοιου είδους ''αγώνες'', ο λαός πρέπει να πηγαίνει τοίχο-τοίχο. Τσούζουν..
     Ο μόνος αγώνας που πρέπει πιά να δικαιωθεί είναι ένας:
     Ο δικός μας.

σχολιάκι #23

Υπουργός Οικονομικών

Το Πειρατικό του Captain John

     Προσέξτε..
     Απ' την μιά μεριά υπάρχει απόφαση της ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, υπάρχει δικαστική απόφαση εκτελεστή του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς αν δεν κάνω λάθος, και υπάρχει και περσινό μάλιστα πόρισμα της Κομισιόν, για το ίδιο θέμα. Ποιό θέμα;
     Αν είναι ή όχι νόμιμη η είσπραξη του λεγόμενου ''χαρατσιού'' μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ. Όλες οι αποφάσεις συντείνουν στο ίδιο συμπέρασμα: Όχι, δεν είναι.
     Από την άλλη μεριά όμως υπάρχει ο υπουργός οικονομικών πειρατής John, που παρακινεί για να μην πώ διατάζει, την διοίκηση της επιχείρησης να εξακολουθεί να εισπράτει, παράνομα πλέον, αυτό το τέλος ακίνητης περιουσίας.
     Δηλαδή βρισκόμαστε μπροστά σε μία ''καραμπινάτη'' περίπτωση ενός δημόσιου λειτουργού ο οποίος κάνει κατάχρηση της εξουσίας του και προτρέπει προς παρανομία.
     Κι όμως αυτός ο άνθρωπος αντί να είναι ήδη υπόδικος εξακολουθεί να είναι υπουργός. Και πώς θα μπορούσε να είναι αλλοιώς άλλωστε, αφού ο συγκεκριμένος πειρατής έχει την στήριξη των τραπεζιτών και τοκογλύφων του εξωτερικού (ως γνήσιος τραπεζίτης και τοκογλύφος ο ίδιος), καθώς και την εμπιστοσύνη μιάς μαριονέτας-πρωθυπουργού σε διατεταγμένη υπηρεσία.
     Γίνομαι πολύ σκληρός και επιθετικός; Ναι, γίνομαι. Γίνομαι, γιατί στην συνέχεια θα επιτεθώ στον κατ' εξοχήν φταίχτη πολύ σκληρότερα.
     Και ο φταίχτης αυτός είμαστε εμείς όλοι, ο λαός, που πλέει σχεδόν αδιάφορος, αμέριμνος, με λαμπάκια και χριστουγεννιάτικα στολίδια να τον θαμπώνουν. Δεν βλέπει ότι πλέει ανάμεσα σε λυσσασμένους πειρατές, ανήθικους, εγκληματικούς, αποφασισμένους να τον κουρσέψουν ως το μεδούλι.
     Κι ένας λαός που έχει περιπέσει σε τέτοια κατάσταση μοιρολατρίας και αδιαφορίας δεν είναι λαός. Είναι ένας όχλος σκλάβων, βλέπει μπροστά του για καμιά δεκαριά μέρες το πολύ, αν θάχει γαλοπούλα το τραπέζι του και λαμπιόνια το δέντρο του. Δεν βλέπει ότι γαλοπούλα είναι ο ίδιος, έτοιμη για σφάξιμο και φάγωμα.
     Ντροπή σε όλους μας! Και δυό φορές ντροπή σ' αυτούς που θα ρωτήσουν τάχα: ''και τί θέλεις ρε φίλε να κάνουμε;''  Γιατί όλοι ξέρουμε τί πρέπει να κάνουμε. Κι όχι μόνον δεν το κάνουμε, αλλά φοβόμαστε και να το πούμε ο ένας στον άλλο.
     Γιατί είμαστε χριστουγεννιάτικες γαλοπούλες στο πειρατικό του κάθε John..

Τα Ύστερα του Κόσμου

     Ρε παιδιά, αν είναι νάχουμε καμιά βδομάδα ζωής ακόμα ως ανθρωπότητα, εμείς τί καθόμαστε και χολοσκάμε για μνημόνια, δόσεις, φορολογικά και λοιπές αηδίες;
     Και εκείνος ο πρωθυπουργός που πανηγυρίζει γιατί θα φέρει λέει την ανάπτυξη, σε μιά βδομάδα προλαβαίνει; Χλωμό το βλέπω.
      Η δε αντιπολίτευση που κόβεται για να ξαναγίνουν εκλογές για να γίνει κυβέρνηση; Τί κυβέρνηση; Του κάτω κόσμου;
     Αμ, η άλλη η καρακάξα-καγκελάριος και οι λοιποί τοκογλύφοι, τί ζορίζονται αν θα τους επιστρέψουμε ή όχι τα λεφτά; Μαζί θα τα πάρουν;
     Ο άλλος ο μπάμιας, που έκοψε τον άλυσσο να ξαναβγεί πλανητάρχης; Τίνος πλανήτη; Αυτού που λένε πως θα γίνει σαν τρακαρισμένο περίπτερο;
     Άμα είναι έτσι, σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους να ξεσαλώσουμε για καμιά βδομάδα, να φάμε και τα υπόλοιπα, να στείλουμε στον διάλο κάθε λογής στουρνάρια που μας έχουν γίνει τσάμικος ταμπάκος τελευταία, και ήσυχα-ήσυχα μεσ' την ντίρλα μας να κάτσουμε Παρασκευή μεσημεριάτικα να περιμένουμε το Μεγάλο Μπουμ!
     Αμ, δε!
     Έτσι εύκολα νομίζετε ότι θα την γλυτώσουμε;
     Για να κάνουν τα κουμάντα τους όλοι αυτοί που προαναφέραμε, πρωθυπουργοί, τρόϊκες, μόϊκες, καγκελάριοι και λοιποί, πάει να πεί ότι έχουμε πολλά να τραβήξουμε ακόμα.
     Λέγατε ότι θα την βγάλουμε καθαρή με κανέναν αρμαγεδόνα, ε; Πού τέτοια τύχη!. Εδώ θ' αφήσουμε τα κοκκαλάκια μας, εν μέσω μνημονίων, χαρατσίων, ειδικών και γενικών φόρων, εκτάκτων και τακτικών εισφορών.
     Αυτός ο αρμαγεδόνας είναι όλος δικός μας! Δεν θάχουμε καν την ευχαρίστηση ν' αναφωνήσουμε ''αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων''. Οι αλλόφυλοι θα κάθονται και θα μας βλέπουν να ψοφολογάμε μόνοι μας.
     Τα ύστερα του κόσμου του δικού μας είναι ήδη εδώ.
     Εμείς κάνουμε πως δεν τα βλέπουμε..