Πόσο κοστίζει η ζωή σε Δύση σε Ανατολή

     Τις τελευταίες μέρες και με αφορμή την βομβιστική επίθεση στην Βοστώνη, τα διεθνή αλλά και τα δικά μας ΜΜΕ έχουν αποδοθεί στην γνωστή τους τρομολαγνία, ανακατεμένη με επίθετα υπερθετικού βαθμού για να περιγράψουν το δράμα και την ανασφάλεια που ζεί ο αμερικανικός λαός.
     Πράγματι το δράμα που ζουν οι οικογένειες των θυμάτων της τρομοκρατικής επίθεσης είναι καθ' όλα σεβαστό και γεννά συναισθήματα αλληλεγγύης.
     Παρατηρήστε ότι χρησιμοποιώ τον όρο τρομοκρατική επίθεση χωρίς επιφύλαξη και χωρίς εισαγωγικά, γιατί πιστεύω ότι οποιαδήποτε βίαιη πράξη στρέφεται εναντίον άμαχου πληθυσμού, συνιστά τρομοκρατία. Είτε την εξασκεί ένα μεμονωμένο και προφανώς ψυχικά διαταραγμένο άτομο, είτε οργανωμένες ομάδες κρούσης τρομοκρατικών οργανώσεων.
     Αυτή όμως η παραδοχή επεκτείνεται και σε όλη την γή. Το ίδιο τρομοκρατικά θεωρώ και τα τυφλά χτυπήματα με βόμβες ή ρουκέτες ή ό,τι  άλλο, είτε στην Γάζα, είτε στο Αφγανιστάν, είτε στην Συρία, είτε στην Γιουγκοσλαβία πριν διαλυθεί, είτε οπουδήποτε αλλού στον κόσμο δρουν τρομοκρατικές οργανώσεις, αλλά και δυνάμεις καταστολής.
     Και θα ήταν τίμια τα δάκρυα και οι οιμωγές των ΜΜΕ και των απανταχού πολιτικών, αν, τα ίδια δάκρυα έχυναν κάθε μέρα και τις ίδιες εκφράσεις αποστροφής χρησιμοποιούσαν κάθε μέρα, για κάθε  παιδί ή άλλον άμαχο νεκρό σε χώρες του ''δεύτερου'', ''τρίτου''  ή άλλου κόσμου πέραν της ''πολιτισμένης'' Δύσης.
     Δυστυχώς ο δικός μας θεόστραβος δυτικός ''πολιτισμός'', έχει μάθει να μετράει την αξία της ανθρώπινης ζωής με πολύ στρεβλό και υποκειμενικό τρόπο.
     Και δυστυχώς πάλι, μου θυμίζει τον τρόπο που αντιμετώπιζαν τα ες-ες της κατοχής κάθε θάνατο γερμανού στρατιώτη: για κάθε έναν δικό τους, εκτελούσαν δέκα με είκοσι έλληνες πολίτες.
     Ας μην εφησυχάζουμε. Ας μη λέμε ότι η αδικία χτυπά μακριά απ' την πόρτα μας. Η διεθνοποίηση την οποία ευαγγελίζονται θα φέρει όχι μόνον τα καλά, όσα έχει, αλλά και τα δεινά στο σπίτι μας.
     Ο καθένας από μας έτυχε  και γεννήθηκε στον δυτικό κόσμο, και έμαθε να θεωρεί την ανθρώπινη ζωή ως ανεκτίμητη.
     Αν είχαμε γεννηθεί έξω απ' αυτόν θα βλέπαμε ότι η ανθρώπινη ζωή είναι φτηνή, σχεδόν τζάμπα.
     Και είναι κρίμα.
     Γιατί μιλάμε για ανθρώπινες ζωές έτσι κι αλλιώς..

Ό,τι νάναι..

     Ε, λοιπόν, όλοι αυτοί οι όψιμοι που θέλουν να γίνουν ''σωτήρες'' μας, πρέπει να έχουν ξεφύγει!
     Δηλαδή τί θα πεί  ''Συμφωνία για την Νέα Ελλάδα'';
      Να κάνω κι εγώ ένα κόμμα και να το πώ  ''Πάω στο Περίπτερο να πάρω Τσιγάρα''!!
     Μη γελάτε. Δεν έχει καμία διαφορά σε επίπεδο σοβαρότητας το ένα απ' το άλλο.
     Και με ποιόν δηλαδή να κάνεις συμφωνία για την ''νέα Ελλάδα''; Με τον υπουργό Εργασίας του μεγάλου Ηλίθιου, ή με τον υπουργό Υγείας;
     Μ' αυτόν που παραπονιόταν για το υψηλό προσδόκιμο ζωής των συνταξιούχων λέγοντας: ''..και δεν πεθαίνουν κιόλας! '';  Ή με αυτόν που μας κληροδότησε έναν ΕΟΠΥΥ αστείο, όταν τον βλέπεις αντικειμενικά, και τραγικό όταν τον βλέπεις ως ασθενής;
     Με τον απολογητή των μνημονίων; Ή με αυτόν που απειλούσε ότι όποιος πειράξει τον Ηλίθιο θα γίνει ''μακελειό'';
     Τί να του πρωτοθυμηθεί κανείς;
     Και βέβαια δεν είναι ο μόνος. Υπάρχουν και διάφοροι άλλοι φερέλπιδες σωτήρες, που αφού έχασαν βουλευτικές έδρες και αξιώματα, θυμήθηκαν μετά τον ''προδομένο λαό'', και σπεύδουν τώρα να ξεπλύνουν τις βρωμιές τους στην ''κολυμπήθρα του Σιλωάμ'' που λέγεται ίδρυση νέου κόμματος κόντρα στα παλιά που τους εξέθρεψαν.
     Νομίζουν έτσι πως θα σβήσουν τις μνήμες των πολιτών, πως θα αναβαθμιστούν στην συνείδησή τους, ώστε αύριο-μεθαύριο με μιά κατάλληλη κωλοτούμπα, κι αφού διαλύσουν τους εφήμερους αυτούς σχηματισμούς, να επανέλθουν ''καθαροί'' κι ωραίοι στα ίδια ''παλαιά'' κόμματα που τώρα καταγγέλουν, για να διεκδικήσουν και πάλι έδρες, εξουσίες και οφίτσια.
     Είναι έργο χιλιοπαιγμένο και μάλιστα πάντα από κομπάρσους!
     Από τραγικούς κομπάρσους της πολιτικής και εν τέλει της ζωής, που αφού πρώτα ψήφισαν ''ναι σε όλα!'', και αντί να ψάχνουν λαγούμι να κρυφτούν, στέκονται πάλι μπροστά μας θρασύτατοι κι ανερυθρίαστοι σαν χιμπατζήδες που αυνανίζονται δημοσίως, και μας καλούν να τους ακολουθήσουμε.
     Αμ δε!
     Ο κόσμος έχει καταλάβει ότι το μόνο που θέλουν να σώσουν είναι το τομάρι τους.
     Το καμπανάκι της λήξης έχει χτυπήσει προ πολλού γι αυτούς..

Ο Εξωγήινος

     Συγγνώμη; Να ρωτήσω:
     Αυτός ο κύριος που έκανε χθες ένα διάγγελμα είναι από δώ; Εννοώ είναι από τούτον τον πλανήτη; Ή μήπως είναι εξωγήινος, ''ούφο'' που λέμε;
     Όχι, γιατί έλεγε κάτι πράγματα περίεργα περί ανάπτυξης, ανάκαμψης, ανακούφισης, τέτοια. Τίνος πλανήτη όμως; 
    Άσε που έμοιαζε κάπως με τον ''πρωθυπουργό'' μας! Έγερνε λίγο και τον ώμο. Ποιόν να φοβέριζε άραγε; Την διαπλανητική αρμάδα;  Πώς; Ο ίδιος ήταν; Ο πρωθυπουργός; Αδύνατον!
     Πώς μπορεί να ήταν ο πρωθυπουργός και να λέει τέτοια ακατανόητα πράγματα; 
     Εδώ δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν:
     Ή έχει αίσθηση της πραγματικότητας και ψεύδεται,  ή δεν έχει καμία σχέση με αυτήν οπότε είναι πράγματι ''ούφο''!
     Και στις δύο περιπτώσεις όμως δεν μπορεί να παριστάνει αυτό που θέλει να λέει ότι είναι: πρωθυπουργός!
     Δεν μπορεί να λέει φερ' ειπείν: '' η θέση της Ελλάδας θωρακίζεται, η χώρα σταθεροποιείται''. Βέβαια, σε σχέση με την τρικυμία που έχει ο ίδιος ''εν κρανίω'', όλο αυτό το μπάχαλο και η εξάρτηση απ' την τρόΙκα φαντάζει γι αυτόν σταθεροποίηση!
     ''Οι θυσίες πιάνουν τόπο, και η ψυχολογία έχει αρχίζει να αλλάζει''. Βεβαίως. Εκεί στα συσσίτια όλοι χορεύουν τσάμικο, κι επίσης όσοι πηδούν απ' τα μπαλκόνια αλαλάζουν από χαρά!
     ''Η φορολόγηση των ακινήτων, μέσω των τιμολογίων της ΔΕΗ θα είναι μειωμένη κατά 15%''. Μάλιστα. Ετοιμαζόμαστε ήδη όλοι για διακοπές στίς Μπαχάμες, και μ' ό,τι περισσέψει θα πάμε και στην Μύκονο!
     ''Θα ολοκληρωθεί η διεύρυνση της φορολογικής βάσης ώστε όλοι οι πολίτες να επιβαρύνονται πιό δίκαια''.  Εννοείται!  Πρέπει να υποβάλλουν φορολογική δήλωση και να πληρώνουν φόρο και τα παιδάκια των 18 χρονών, προκειμένου να ελαφρυνθούν από τα τεράστια βάρη που έχουν επωμισθεί οι ''εθνικοί εργολάβοι'', οι ''εθνικοί προμηθευτές'', οι εφοπλιστές, και οι ίδιοι οι βουλευτές!
     ''Στην θέση όσων απολυθούν απ' το δημόσιο θα προσληφθούν νέα παιδιά με κριτήρια αξιοκρατικά, και θα γίνει μία πρόσληψη για κάθε μία αποχώρηση ''. Δηλαδή: Φύγε συ, έλα σύ! Συγγνώμην και πάλι που ρωτάω: Αυτό το τελευταίο του τό 'πατε του Τόμσεν;
     Όσο για τα αξιοκρατικά κριτήρια μην κουράζεστε. Μπορείτε να ξεσηκώσετε εκείνα του μεγάλου Ανδρέα Τυχοδιώκτη, της δεκαετίας του '80!
     Και το κερασάκι στην τούρτα:
     ''Πολλές άλλες ευρωπαΙκές χώρες φοβούνται ότι θα βρεθούν αντιμέτωπες με δύσκολες καταστάσεις που η Ελλάδα ξεπέρασε''!!!   Τί πίνεις και δεν μας δίνεις. Έγραψες μεγάλε!
     Μετά απ' όλα αυτά, να σηκώσουν τα χέρια όσοι νομίζουν ακόμα ότι ο ''πρωθυπουργός'' δεν είναι εξωγήινος. Κανείς;  Περίεργο.
     Δηλαδή πιστεύετε όλοι ότι είναι ''ούφο''; Όχι;   Τότε τρελλός; Ούτε;   Τότε τί είναι;
     Ααααα, μάλιστα:  μαριονέτα..

Σαν πολλοί δεν γίναμε;..

     Βεβαίως και η πολυφωνία είναι θεμιτή. Βεβαίως και η δημόσια έκφραση γνώμης, ανάλυσης, σχεδιασμού είναι χρήσιμη.
     Μήπως όμως, βρε παιδί μου, η τόση κατάτμηση των αντιμνημονιακών δυνάμεων, αντί να ενισχύει, δυσκολεύει το πράγμα;
     Εξηγούμαι: Με δεδομένο ότι τα πολιτικοοικονομικά συστήματα είναι κατά βάση δύο, άντε με καναδυό βασικά παρακλάδια το καθένα να γίνουν έξι, τόσοι είναι περίπου και οι αναγκαίοι πολιτικοί σχηματισμοί για να θεωρηθεί ότι υπάρχει πλουραλισμός και ελευθερία άποψης.
     Από κει και πέρα, και με επίσης δεδομένο ότι σε μιά συγκέντρωση δέκα ατόμων θα ακουστούν έντεκα γνώμες (!), το άπλωμα των απόψεων σε ένα σωρό νέα κόμματα και πολιτικούς σχηματισμούς, θεωρώ ότι γίνεται θέμα παρέας.
     Μαζευόμαστε δηλαδή τρείς-πέντε που συμφωνούμε σ' ένα επί μέρους ζήτημα και το ονομάζουμε κόμμα! Και για κάθε επί μέρους ζήτημα, άλλο κόμμα!
     Έτσι όμως δεν πάει το πράγμα πουθενά.
     Άσε που κάποιος κακόπιστος (;) θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι έτσι ενισχύεται η άλλη πλευρά!!
     Σήμερα υπάρχουν υπό εκκόλαψη γύρω στις πέντε με έξι τέτοιου είδους πολιτικές κινήσεις. Κατά την ταπεινή μου άποψη, κακώς.
     Από την στιγμή που αυτές οι ''καινούργιες'' δυνάμεις, κατά την δήλωσή τους αντιμνημονιακές, μπορούν να συμφωνήσουν με τις ήδη υπάρχουσες, σ' έναν κατ' ελάχιστο στόχο που θα είναι το γκρέμισμα των κυβερνήσεων-ανδρεικέλων, απαλλαγή από τα μνημόνια και ανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας, τα άλλα επί μέρους ζητήματα μπορούν να περιμένουν την επίλυσή τους μετά την ''απελευθέρωση''.
     Νομίζω ότι είναι η πιό λογική και αποτελεσματική τακτική.
     Βλέπουμε άλλωστε πώς στην αντίπερα όχθη, στο μνημονιακό στρατόπεδο των δοσιλογικών δυνάμεων, συνασπίζονται με πείσμα κι αυταπάρνηση, παρά τις θεμελιώδεις διαφορές και το πολύχρονο υποβόσκον μίσος που έχουν εξαιτίας της νομής της εξουσίας.
     Εάν δεν συνενωθούμε όλοι τής από δω μεριάς, κόμματα και πολίτες, σε ένα πολύ χαλαρό πολιτικά, αλλά πολύ ισχυρό ψυχικά και συναισθηματικά  Εθνικό Αντιμνημονιακό Μέτωπο, με κοινούς στόχους που αναφέραμε πιό πάνω, τα πράγματα θα πηγαίνουν απ' το κακό στο χειρότερο.
     Μόνη τακτική μας πρέπει να είναι το ένωμα των φωνών μας, του πάθους μας για Εθνική ανεξαρτησία, της αλληλεγγύης μεταξύ μας.
     Όλα τ' άλλα, μα όλα τ' άλλα, θα τα βρούμε μετά..

Οι απουσίες θα καταγραφούν από την Ιστορία

Στα 200 π.X.

«Aλέξανδρος Φιλίππου και οι Έλληνες πλην Λακεδαιμονίων—» Μπορούμε κάλλιστα να φαντασθούμε πως θ’ αδιαφόρησαν παντάπασι στην Σπάρτη για την επιγραφήν αυτή. «Πλην Λακεδαιμονίων», μα φυσικά. Δεν ήσαν οι Σπαρτιάται για να τους οδηγούν και για να τους προστάζουν σαν πολυτίμους υπηρέτας. Άλλωστε μια πανελλήνια εκστρατεία χωρίς Σπαρτιάτη βασιλέα γι’ αρχηγό δεν θα τους φαίνονταν πολλής περιωπής. A βεβαιότατα «πλην Λακεδαιμονίων». Είναι κι αυτή μια στάσις. Νοιώθεται. Έτσι, πλην Λακεδαιμονίων στον Γρανικό· και στην Ισσό μετά· και στην τελειωτική την μάχη, όπου εσαρώθη ο φοβερός στρατός που στ’ Άρβηλα συγκέντρωσαν οι Πέρσαι: που απ’ τ’ Άρβηλα ξεκίνησε για νίκην, κ’ εσαρώθη. Κι απ’ την θαυμάσια πανελλήνιαν εκστρατεία, την νικηφόρα, την περίλαμπρη, την περιλάλητη, την δοξασμένη ως άλλη δεν δοξάσθηκε καμιά, την απαράμιλλη: βγήκαμ’ εμείς· ελληνικός καινούριος κόσμος, μέγας. Εμείς· οι Aλεξανδρείς, οι Aντιοχείς, οι Σελευκείς, κ’ οι πολυάριθμοι επίλοιποι Έλληνες Aιγύπτου και Συρίας, κ’ οι εν Μηδία, κ’ οι εν Περσίδι, κι όσοι άλλοι. Με τες εκτεταμένες επικράτειες, με την ποικίλη δράσι των στοχαστικών προσαρμογών. Και την Κοινήν Ελληνική Λαλιά ώς μέσα στην Βακτριανή την πήγαμεν, ώς τους Ινδούς. Για Λακεδαιμονίους να μιλούμε τώρα!                                                           Κ.Π.Καβάφης

     Ο μεγάλος Αλεξανδρινός ποιητής με λεπτή ειρωνία: ''Είναι κι αυτή μια στάσις. Νοιώθεται..'' και απόλυτη απαξίωση: ''Για Λακεδαιμονίους να μιλούμε τώρα!'',  παραδίνει στην κρίση τις Ιστορίας αυτούς που απείχαν απ' την μεγάλη ελληνική πανστρατιά που: ''την Κοινήν Ελληνική Λαλιά ώς μέσα στη Βακτριανή την πήγαμεν, ώς τους Ινδούς..'',  για να ξεπηδήσει: ''..ελληνικός καινούριος κόσμος, μέγας..''
     Δυστυχώς η Ιστορία επαναλαμβάνεται, και πάντα κάποιοι λείπουν από την πανστρατιά των Ελλήνων..

      200π.Χ.:    Αλέξανδρος Φιλίππου και οι Έλληνες πλην 
                                   Λακεδαιμονίων..       

     2013μ.Χ.:   Οι Έλληνες πλην ΝΔ-ΠαΣοΚ-ΔημΑρ..

Ανθρωπάκια επικίνδυνα σαν τα χειρότερα κτήνη

     Όχι μόνο το εικονιζόμενο ανθρωπάκι, αλλά και τα άλλα ''πρωτοκλασσάτα'' πολιτικά στελέχη του συστήματος που κυβέρνησαν τα τελευταία τριάντα και, χρόνια την χώρα με τα γνωστά αποτελέσματα, είναι άκρως επικίνδυνα.
     Έχουν ταυτίσει τις καριέρες τους, το μέλλον τους, τις περιουσίες τους, την ζωή τους την ίδια, την ύπαρξή τους, με το πολιτικό σύστημα όπως λειτούργησε και λειτουργεί μέχρι τώρα.
     Όχι μόνον δεν μπορούν, αλλά και δεν θέλουν να το αλλάξουν!
     Ξέρουν ότι χωρίς αυτό είναι τελειωμένοι, δεν υπάρχουν, δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Το συντηρούν γιατί τους συντηρεί. 
     Ένα βρώμικο, απαρχαιωμένο, ανήθικο, απάνθρωπο πολιτικό σύστημα, καθρέφτης αυτών που το υπηρετούν με τόση μανία κι αφοσίωση. Βρώμικο και χυδαίο σαν κι αυτούς. Μόνον αυτοί είναι ικανοί να επιβιώσουν σ' αυτό το μολυσματικό περιβάλλον. Αν εξυγιανθεί, αν καθαρίσει, μαζί με την βρωμιά και την σαπίλα θα εξαφανιστούν κι αυτοί.
     Γι αυτό ακριβώς είναι επικίνδυνοι. Γιατί το ξέρουν.
     Και θα κάνουν τα πάντα για να το διατηρήσουν όπως είναι. Είναι ικανοί για τα πάντα. Αρκεί να διασώσουν το τομάρι τους και την κάστα τους.
     Είναι ικανοί να καταστρέψουν για πάντα τον τόπο αρκεί να κυβερνάνε αυτοί. Ήδη το κάνουν.
     Είναι ικανοί να αιματοκυλίσουν την χώρα προκειμένου να διατηρήσουν τα δοτά τους κεκτημένα. Και αυτό το έχουν ήδη ξεκινήσει.
     Είναι χειρότεροι απ' τα χειρότερα κτήνη της ζούγκλας.
     Μία αγέλη κτηνών, εξαγριωμένοι, αποθρασυμένοι, και διπλά επικίνδυνοι γιατί είναι πιά στριμωγμένοι.
     'Οταν θα συνειδητοποιήσουν ή θα υποπτευθούν ότι δεν έχουν άλλες ελπίδες, θα τα παίξουν όλα για όλα.
     Δυστυχώς δεν θα γλυτώσουμε εύκολα από δαύτους.
     Χρειάζεται από μέρους μας υπομονή, επιμονή και αυταπάρνηση.
     Ας μην ξεχνάμε ότι δεν πρόκειται παρά για δειλά ανθρωπάκια, που μέσα απ' τα τόσα χρόνια ασύδοτης εξουσίας έχουν αποκτήσει αυτά τα χαρακτηριστικά του άγριου κτήνους.
     Εύχομαι όταν βρεθούν αντιμέτωποι με σοβαρή και σθεναρή αντίδραση από τον λαό να συνέλθουν και αποφασίσουν να αποχωρήσουν χωρίς να προκαλέσουν περισσότερη ζημιά.
     Αυτή είναι η ευχή όλων μας.
     Αυτή πρέπει να είναι και η δικιά τους ευχή..
     

Είμαι ένας Ιερισσιώτης..

     Όταν το 1963 ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζον Κένεντι, μέσα στην κορύφωση του Ψυχρού Πολέμου, επισκέφθηκε το Τείχος του Βερολίνου, δήλωσε στο συγκεντρωμένο πλήθος το περίφημο: Ich bin ein Berliner, Είμαι ένας Βερολινέζος. 
     Θέλησε έτσι να δηλώσει την συμπαράσταση τόσο την δική του όσο και του τότε ελεύθερου κόσμου για την βαρβαρότητα της βίας, της υποταγής και της καταστολής που συμβόλιζε η ανέγερση του Τείχους από τον τότε ''ερυθρό φασισμό''.
     Σήμερα, εδώ, στην οιονεί κατεχόμενη χώρα μας, θάπρεπε όλοι να σταθούμε και να φωνάξουμε ''Είμαι ένας Ιερισσιώτης'', διαδηλώνοντας την αντίθεσή μας και την απόφασή μας να αντισταθούμε στον οικονομικό μα και πολιτικό φασισμό που  κατατρέχει την ζωή μας.
     Εκεί στην Ιερισσό οι συμπολίτες μας αποφάσισαν ότι αν δεν αγωνιστούν ,αν δεν ξεσηκωθούν, αύριο δεν θάχουν μέλλον.
     Οι εταιρείες θα ''βυζάξουν'' την γη,  και θα φύγουν αποκομίζοντας χρυσό, μέταλλα και κέρδη, αφήνοντας πίσω ένα περιβάλλον ακατάλληλο για κάθε χρήση, για κάθε λειτουργία.
     Εναντιώθηκαν όχι στον νόμο όπως κρώζουν τα πιστά κοράκια της συγκυβέρνησης και οι πριμαντόνες βουλευτές της, αλλά στην κατάφωρη παρανομία της εκχώρησης ελληνικού εδάφους αντί πινακίου φακής, για ανεξέλεγκτη χρήση, και εν τέλει καταστροφή του περιβάλλοντος.
     Το Σύνταγμα και οι νόμοι αυτού του κράτους έχουν καταπατηθεί βίαια από τον ίδιο τον ''πρωθυπουργό'', τον υπουργό οικονομικών, και όλη την τάχα συντεταγμένη πολιτεία.
     Χαράτσια, συμβάσεις προμηθειών για τον ΟΠΑΠ, κατασχέσεις μισθών, καταστρατήγηση εργατικών συμβάσεων, Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, και τόσα άλλα είναι σύννομα; Είναι όλα αυτά σύμφωνα με το Σύνταγμα;
     Ζηλεύουμε τους πολίτες στην Ιερισσό που αντιστέκονται. Που έχουν την ψυχική δύναμη να σηκώσουν κεφάλι στην κυβέρνηση των δοσιλόγων, αδιαφορώντας για τις συνέπειες.
     Έτσι κι αλλιώς τα ξόανα που μας κυβερνούν μας προορίζουν για τις φορολογικές φυλακές τους.
     Ο ''μόνος δρόμος'' λοιπόν δεν είναι αυτός που μας λένε στα κανάλια και στα ραδιόφωνα οι πληρωμένοι λάτρεις των μνημονίων. Είναι αυτός που μας δείχνουν οι κάτοικοι της Ιερισσού.
     Ας τον ακολουθήσουμε..

Μεταμοντέρνος Φασισμός

     Στην ΄Ελλάδα της γκλαμουριάς, του δήθεν και του τάχα, θα μπορούσε να πάει μπροστά ένας φασισμός παλαιάς κοπής;
     Όχι βέβαια! (για να χρησιμοποιήσουμε την προσφιλή απάντηση ενός σύγχρονου φασίστα)
     Καμία σχέση με την φωτογραφία εδώ.
     Ο post-modern φασίστας δεν φοράει στολές και γαλόνια. Φοράει σινιέ κοστούμια, είναι κομψός είτε είναι ψηλός, είτε χοντρός, είτε ηλικιωμένος.
     Δεν φοράει συνεχώς μαύρα. Μαύρη είναι μόνον η ψυχή του.
     Δεν ''ομιλεί'' την αρχαϊζουσα καθαρεύουσα. Μιλάει την ''λαϊκή'', καμιά φορά γέρνει κιόλας από μαγκιά, άλλες φορές ρητορεύει ανούσια φτύνοντας σάλια και απειλές, κι άλλες προσπαθεί να ξαναθυμηθεί τα ελληνικά που τα έμαθε ως δεύτερη γλώσσα.
     Δεν κυβερνάει χωρίς εντολή απ' τον λαό. Έχει εκλεγεί ''δημοκρατικά'', τάζοντας δεκαοκτώ σημεία και εφαρμόζοντας χίλια δεκαοκτώ τέρατα.
     Δεν μιλάει περί  ''κομμουνιστικής απειλής'' και ''ρώσικης αρκούδας''. Εχθρούς έχει αυτούς που σκέπτονται ελεύθερα και το ''λόμπι της δραχμής''.
     Δεν βγάζει στρατιωτικές περιπολίες στον δρόμο. Στέλνει μόνο τα καλά φασιστάκια-βουλευτές του στις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές συζητήσεις να τα κάνουν μπάχαλο και να αποπροσανατολίσουν την συζήτηση, ώστε να μην καταλάβει ο κόσμος που ακούει τίποτα.
     Δεν έχει ρουφιάνους στα καφενεία και στις συγκεντρώσεις. Ξαμολάει όμως τα έμμισθα τρόλς του στο διαδίκτυο να ψάχνουν τα μπλόγκς και τις συζητήσεις για ''αντιφρονούντες''.
     Δεν ασκεί μόνον σωματική βία. Ασκεί και οικονομική τρομοκρατία και εκβιασμούς.
     Δεν απαγορεύει τις ''συναθροίσεις άνω των πέντε ατόμων''. Επιτρέπει τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και μετά στέλνει το παρακράτος και τα ΜΑΤ να τις διαλύσουν με βόμβες μολότωφ και χημικά αέρια.
     Κατά τ' άλλα όμως υπάρχουν και κάποιες σταθερές αξίες που μένουν αναλλοίωτες στον χρόνο:
     Μπαίνουμε όποτε θέλουμε στα σπίτια πολιτών σπάζοντας τις πόρτες! (τους Χριστοφοράκους όμως τους αφήνουμε και διαφεύγουν στο εξωτερικό )
     Τραβολογάμε όποιον θέλουμε στα τμήματα για ''εξακριβώσεις''! ( τον μέγα Ηλίθιο όμως δεν τον προσάγουμε στην επιτροπή για να καταθέσει, στέλνει υπόμνημα )
     Απειλούμε με κατάσχεση και φυλάκιση όσους χρωστούν στο κράτος πάνω από λίγες χιλιάδες ευρώ! ( τους εθνικούς προμηθευτές όμως και τους εθνικούς εργολάβους τους αφήνουμε να κατακλέβουν το δημόσιο με υπερτιμολογήσεις, μίζες, και καταλήψεις τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών συχνοτήτων )
     Διορίζουμε όποιον εγκάθετο μας υποδείξουν οι τράπεζες για υπουργό οικονομικών!
     Και τέλος:
     Είμαστε πλήρως εξαρτημένοι, ανδρείκελα, μαριονέτες κι έχουμε παραδώσει τα κλειδιά της χώρας στην διεθνή συμμορία του μεταμοντέρνου φασισμού που λέγεται ''Ευρωπαϊκή Ένωση''!
     Αυτός λοιπόν είναι ο σύγχρονος, μοντέρνος φασισμός, σε σχέση με τον άλλον της ''παλαιάς κοπής''.
     Θα μου επιτρέψετε όμως να πώ ότι αν με έβαζαν με το ζόρι να διαλέξω έναν απ' τους δύο, θα διάλεγα τον άλλον, τον παλιό!  Ήταν πιό ''αντρίκιος'', πώς να το κάνουμε;
     Φορούσαν στρατιωτικά σώβρακα και σκελέες, όχι στριγκάκια!
     Εγώ όμως προτιμώ την αληθινή δημοκρατία..

σχολιάκι #45

     Τρεμοκρατία..

Δράση και Αντίδραση: παγκόσμιος νόμος της Φυσικής

     Ρωτούσε χθες ο δημοσιογράφος τον πολιτικό.
     Παρένθεση: ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος από τους πιό συστημικούς, τους πιό προβοκάτορες, τους πιό σοβαροφανείς, καθόταν σαν τον βούδα με την γραβάτα-σύμβολο της σοβαροφάνειάς του να κρέμεται κάτω απ' τους γεννητικούς του αδένες, έτοιμη να γυρίσει προς τα πίσω σε ρόλο πάνας-βρακάκι σε περίπτωση σοβαρής ακράτειας, και μ' εκείνο το ύφος: ''ας ακούσουμε και την μ@λακία σας!''
     Ρωτούσε λοιπόν ο δημοσιογράφος τον πολιτικό: ''..κι αν δεχτούμε την ύπαρξη αυτής της μνημονιακής βίας όπως λέτε, αυτό δικαιολογεί την βία της άλλης πλευράς;''
     Για να πάρει την πολύ σωστή απάντηση:  ''δεν ξέρω αν την δικαιολογεί, πάντως βέβαιο είναι ότι την προκαλεί!''.
     Κατάλαβες γελοίε σοβαροφανή δημοσιογράφε;  Δεν φταίει ο εμετός που κάνω στα μούτρα σου όταν σε βλέπω, φταίει η φάτσα σου που μου τον προκαλεί!
     Καταδίκασε πρώτα εσύ την συστημική και τηλεοπτική βία που μου επιβάλλεις, άρε την, και μετά έλα να καταδικάσω ό,τι θέλεις!
     Καταδίκασε εσύ την γενεσιουργό βία για να καταδικάσω εγώ την παραγόμενη.
     Όλα τ' άλλα είναι για να προβοκάρεις τον πολιτικό και να δημιουργήσεις εντυπώσεις στους ακροατές-τηλεθεατές.
     Εντυπώσεις που μάταια προσπαθείς να δημιουργήσεις παρά την γραβάτα σου!  Ο κόσμος, σας ξέρει ήδη, σας δείχνει με το δάχτυλο.
     Και φοβάμαι πως όταν θάρθει η δυστυχής εκείνη ώρα της πραγματικής βίας, βίας που εσείς θα έχετε προκαλέσει, δεν θα σου φτάνουν δέκα γραβάτες-πάνες βρακάκια για να κρατηθείς στεγνός..
     Και αν είναι παγκόσμιος νόμος της Φυσικής ότι η δράση γεννά αντίδραση, εξίσου παγκόσμιος νόμος της Ηθικής είναι ότι η βία γεννά βία.
     Κι όπως λέει ο τραγουδοποιός:
     ''.. κι όποιος δεν καταλαβαίνει, δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει..''

σχολιάκι #44

     ..υποχωρεί η ανεργία!..
..τόπε κι ο κυβερνητικός πανέξυπνος..

σχολιάκι #43

   

 ..η ανάπτυξη προ των πυλών!..

Άνθρωποι και σκουλήκια *

     *( Παράφραση του τίτλου της βραβευμένης νουβέλας του Τζον Στάϊμπεκ ''Άνθρωποι και Ποντίκια'' )

     Σήμερα το πρωί σηκώθηκα με στομαχικό ίλιγγο. Μου φάνηκε πολύ παράξενο δεδομένου ότι το βράδυ κοιμήθηκα με πολύ ελαφρύ στομάχι.
     Μετά θυμήθηκα. Προφανώς επηρεασμένος από την χθεσινή επικαιρότητα, έβλεπα στον ύπνο μου ότι με κυνηγάνε σκουλήκια! 
     Μεγάλα σκουλήκια! Τεράστια σκουλήκια! Σκουλήκια με μαύρες σακούλες κάτω απ' τα μάτια. Και κοντοκουρεμένα. Κι άλλα σκουλήκια ψηλά, με γυαλιά, που έγερναν μονόπαντα. Κι άλλα, κι άλλα, χοντρά, γερασμένα, τσιριχτά, αλλά σκουλήκια!
     Σκουλήκια απ' αυτά που σέρνοντας αφήνουν τα σάλια τους, τα περιττώματά τους, και μετά γυρίζουν και τα ξανατρώνε.
     Σκουλήκια απ' αυτά που θέλουν να μπουν στο μυαλό σου και ν' αφήσουν εκεί τα σάλια τους. Να γίνεις και σύ σαν κι αυτά.
     Σκουλήκια βρωμερά, που όταν το μαχαίρι είναι να μπεί στο κόκκαλο την γλυτώνουν. Ακριβώς επειδή είναι σκουλήκια! Και τα σκουλήκια δεν έχουν κόκκαλα.
     Πώς λοιπόν να μην ξυπνήσεις άσχημα όταν βλέπεις να σε κυνηγούν τέτοια σκουλήκια, για να μαγαρίσουν την ζωή σου;
     Ευτυχώς που η πραγματικότητα δεν έχει καμία σχέση με τα όνειρα!
     Ευτυχώς που ζούμε σε μιά χώρα που δεν υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι-σκουλήκια!.
     Είναι μία χώρα που όλοι και ειδικά οι πολιτικοί της σέβονται τον λόγο τους, τιμούν τις χθεσινές τους απόψεις και γνώμες, δεν γλύφουν εκεί που πριν έφτυναν!
     Ευτυχώς!
     Τί θα γινόμασταν αν ήταν αλλιώς!
     Δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι!
     Με πιάνει στομαχικός ίλιγγος..

Ταχύτητα περιδίνησης: 3

     Ο χρόνος έχει πυκνώσει πολύ. Ή μάλλον έχουν πυκνώσει τα γεγονότα στην μονάδα του χρόνου.
     Βδομάδα τη βδομάδα τα πράγματα επιδεινώνονται. Η ψυχολογική και οικονομική κατάσταση των πολιτών βαδίζει απ' το κακό στο χειρότερο.
     Είναι σίγουρο ότι σήμερα Δευτέρα όλοι μας χρωστάμε παραπάνω από την προηγούμενη Δευτέρα. Όχι μόνον λόγω αδυναμίας καταβολής των προηγουμένων, αλλά και γιατί κάθε βδομάδα θεσμοθετούν, νομοθετούν νέα βάρη. Με το έτσι θέλω. Για να μας χρεώσουν περισσότερο. Να μας κάνουν περισσότερο σκλάβους.
     Αυτά τα νέα βάρη δεν μας τα ανακοινώνουν αμέσως. Τα αποσιωπούν. Έρχονται όμως μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα και μας λένε ''ξέρετε χρωστάτε κι αυτό, βάσει του τάδε νόμου''.
     Είναι βάρη μη πραγματικά. Δεν προέρχονται από κάποια παραγωγή πλούτου, ή αγαθών, αλλά από μία οποιαδήποτε τάχα μου δημοσιονομική βελτίωση, η οποία δεν έχει προκύψει από πουθενά, αλλά θα υπήρχε αν εμείς οι ''κακοί'' πληρώναμε αυτά που μας αναλογούν!!  Καταλάβατε; Η λογική του παραλόγου!  Το τέλειο χάος!
     Με τους ίδιους ρυθμούς όμως επιδεινώνονται και οι δομές κι οι υποδομές του κράτους. Η πολιτεία αδυνατεί ολοένα και περισσότερο να παράσχει στους πολίτες αυτά που είναι υποχρεωμένη να παρέχει: υγεία, παιδεία, ασφάλεια.
     Συζητώντας χθες με βουλευτή αντιμνημονιακού κόμματος, μου είπε απελπισμένος ότι έχουν χάσει τον έλεγχο. Δεν προλαβαίνουν, είπε,  να πάρουν είδηση και να αναχαιτίσουν όπου μπορούν, τροπολογίες,  νομοθετήματα, ειδικές ανακοινώσεις. Μου είπε ακόμα ότι, σε πάρα πολλές περιπτώσεις τα αντιμνημονιακά κόμματα της Βουλής συμπράττουν σε επιτροπές και ψηφοφορίες, ώστε να μπλοκάρουν ό,τι μπορούν. Απλώς αυτές οι πρωτοβουλίες κρύβονται ή αποσιωπούνται από τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ, ώστε να μη φανεί ότι μπορεί εν δυνάμει να υπάρξει ένα αντιμνημονιακό μέτωπο.
     Έχουμε ξαναπεί και είναι πραγματικότητα ότι δεν μπορούμε καν να συλλάβουμε το μέγεθος της προδοσίας που τελείται στις μέρες μας.
     Όταν ρώτησα τον συγκεκριμένο βουλευτή ''γιατί δεν βγάζετε τον κόσμο στους δρόμους, γιατί δεν καλείτε σε απείθεια και οιονεί εξέγερση;'', μου απάντησε ότι ο κόσμος μόνος του από δική του πρωτοβουλία πρέπει να βγεί έξω, και μετά να ακολουθήσουν τα κόμματα ως στηρίγματα, ως συμπαραστάτες. Στην αντίθετη περίπτωση, μου είπε, θα εκληφθεί ή θα προβληθεί σαν προσπάθεια ''καπελώματος'' από το τάδε κόμμα, του κοινωνικού αγώνα.
     Σε μεγάλο βαθμό και γνωρίζοντας την δύναμη και την ανηθικότητα της προπαγάνδας που μπορούν να αναπτύξουν τα φερέφωνα της τρόϊκας και των μνημονίων, η προηγούμενη άποψη έχει δίκιο.
     Η πραγματικότητα όμως είναι ότι η κοινωνία και όλη η χώρα έχει μπεί σε μία ταχύτητα περιδίνησης που προκαλεί ίλιγγο. 
     Η τελική καταστροφή δεν είναι μακριά.
     Πρέπει να σταματήσουμε αυτόν τον ίλιγγο.
     Πρέπει να τους σταματήσουμε!
     Εμείς! Τώρα!

     Υ.Γ.  Η απάντηση στο χθεσινό κουίζ για την φρασούλα που λείπει είναι: ''νεκρός ή ζωντανός''.

Κυριακάτικο κουίζ..

     Επειδή οι μνήμες δεν πρέπει να χάνονται με τον χρόνο και με το άγχος της καθημερινότητας, μία πολύ σύντομη υπενθύμιση του ''βίου και πολιτείας'' του Μεγάλου Ηλίθιου τα ταλευταία χρόνια:
     Μετά από άκρως ''επιτυχημένες'' θητείες σε διάφορα υπουργεία, όπου η ανεπάρκεια και ο αμοραλισμός του άφησαν εποχή, ο εικονιζόμενος αμερικανοεβραίος αναλαμβάνει την προεδρία του κόμματος-καμόρα που ίδρυσε ο πατέρας του.
     Σε ένα φοβερής έμπνευσης ''παλλαϊκό δημοψήφισμα'' που στήθηκε εκ των υστέρων για να καταδείξει την τάχα συντριπτική υπεροχή του έναντι των άλλων ενδοκομματικών αντιπάλων, ένα εκατομμύριο χαχόλοι προσέρχονται στην κάλπη για να ψηφίσουν τον μόνο υποψήφιο!!!  Η δημοκρατία είχε θριαμβεύσει!
     Κατά το διάστημα που έμεινε στην αντιπολίτευση ακολούθησε κατά βήμα τ' αχνάρια του λαϊκιστή πατέρα του, συντασσόμενος με οποιαδήποτε έστω και εξωφρενική απαίτηση οποιουδήποτε συνδικάτου, βάζοντας ταυτόχρονα εμπόδια σε οποιαδήποτε έστω και χλωμή προσπάθεια εκμοντερνισμού της δημόσιας διοίκησης, των θεσμών, του κράτους γενικότερα.
     Κερδίζει τις εκλογές το 2009 με συντριπτικό ποσοστό έναντι του μεγάλου του αντίπαλου, τάζοντας τα πάντα στους πάντες μ' εκείνο το περίφημο και αντάξιο του μεγάλου τυχοδιώκτη πατέρα του: ''λεφτά; υπάρχουν!''.
     Αμέσως μετά ξεκινάει το μεγάλο τσίρκο. Επί έξι μήνες περιφέρεται ασκόπως ανά τον κόσμο διακηρύττοντας πόσοι μεγάλα λαμόγια είναι οι έλληνες, και ότι δεν υπάρχει λόγος να εμπιστεύονται το ελληνικό κράτος οι αγορές και ότι είμαστε κράτος μπαταχτσήδων! 
     Εν τω μεταξύ οι ''δικοί του άνθρωποι'' εδώ έχουν αναλάβει το μαγείρεμα αριθμών και στοιχείων ώστε να φαίνονται αληθινές οι κατηγορίες του.
     Η συνέχεια γνωστή: η Ελλάδα ρίχνεται στα λιοντάρια, εν γνώσει του, με σχέδιο, χωρίς υποψία διαπραγμάτευσης, εκτελώντας το ''συμβόλαιο'' που του είχε ανατεθεί, σαν καλός επαγγελματίας δολοφόνος.
     Στην συνέχεια βλέποντας την αντίδραση του κόσμου να κορυφώνεται, δείχνει πόσο δειλός και χαμερπής είναι όταν παραλίγο το καλοκαίρι του 2011 και για να γλυτώσει, σχεδόν υποβάλλει την παραίτησή του στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης!!! Τον συγκρατούν απ' την ύστατη ξεφτίλα η οικογένειά του που τρώει με δέκα κουτάλια, κι ένας χοντρός που πάντα ελπίζει πως θα γίνει πρωθυπουργός.
     Εν τέλει αποχωρεί τον ίδιο Νοέμβριο με πρόσχημα την αναμπουμπούλα που προέκυψε από ένα δημοψήφισμα που του ΄''ήρθε'' να προκηρύξει. Η πραγματική αιτία και καταλύτης των γεγονότων όμως ήταν η οιονεί εξέγερση του λαού που έγινε αυθόρμητα σε όλη την χώρα κατά την διάρκεια του εορτασμού της 28η; Οκτωβρίου.
     Ήταν μιά πραγματική εξέγερση, της οποίας η σημασία υποτιμήθηκε και αποσιωπήθηκε από τα τηλεκατευθυνόμενα ΜΜΕ.
     Έκτοτε περιοδεύει σαν τσιρκουλάνος που είναι τον κόσμο, και δίνει διαλέξεις σε διάφορα ακροατήρια ''Πώς να σώσετε ένα κράτος'', με εισητήριο, τελάληδες: ''σήμερα στην πόλη σας..'' κι όλα τα σχετικά σαν ένα κανονικό τσίρκο.
     Τις τελευταίες μέρες δήλωσε ότι θα έρθει να καταθέσει στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής για την ''λίστα Λαγκάρντ'',  αν του το επιτρέψουν οι υποχρεώσεις του!

     Και τώρα του κουίζ μας:
     Τί λείπει από την αφίσα-προκήρυξη της φωτογραφίας;
     Για να σας βοηθήσω: Είναι μιά μικρή φρασούλα που συνήθως γράφεται στο κάτω μέρος τέτοιων προκηρύξεων.
     Ποιά είναι η φρασούλα που λείπει;;;
     Η λύση στο επόμενο σχόλιο..

Στη Ζώνη του Λυκόφωτος

     Είμαστε ήδη εκεί. Τα χρώματα ήδη έχουν ξεθωριάσει, και οι σκιές γίνονται ένα με μας, χάνονται.
     Είναι οι λίγες στιγμές πριν το απόλυτο σκοτάδι που προλαβαίνεις κάτι να δείς ακόμα, κάτι να κάνεις.
      Θ' ακολουθήσει νύχτα βαθειά που θα την κυριεύσουν οι λύκοι, τα νυκτόβια ερπετά κι οι δαίμονές μας.
      Ποιός θα είναι ακόμα ζωντανός κι ανέγγιχτος απ' τον παραλυτικό φόβο το επόμενο πρωί για να δεί το φως πάλι;
     Κι άραγε θα ξημερώσει;
     Ή μην και δεν νυχτώσει καν, και μείνουμε εγκλωβισμένοι εδώ, σ' αυτή τη ζώνη του λυκόφωτος, που δεν είναι ούτε μέρα ούτε νύχτα, ούτε ζωή ούτε θάνατος;
     Μία ζωή φτιαγμένη για ζωντανούς-νεκρούς..
     Δεν θέλω να είμαι ζωντανός-νεκρός! Θέλω να είμαι ή ζωντανός ή νεκρός. Αλλά όχι και τα δύο!
     Κανείς μας δεν το θέλει. Και θα παλέψουμε.
     Θα παλέψουμε να κρατηθούμε ζωντανοί.
     Θα προσπαθήσουμε το ακατόρθωτο: να αντιστρέψουμε τον χρόνο και να ξημερώσει πριν νυχτώσει! 
     Γίνεται. Όλα γίνονται.
     Αρκεί να το πιστέψουμε. Αρκεί να το παλέψουμε..
     Μα άμα δεν τα καταφέρουμε, καλύτερα νεκροί.

     Αλλά να ξέρουν οι νεκροζώντανοι που μας κυβερνούν:
     Τίς ζωές μας θα τις πουλήσουμε πανάκριβα!

     Τόσο ακριβά, που δεν θα φτάνουν οι δικές τους για να τις αγοράσουν..
     
     
     

Στάχτη στα μάτια

     Τό έχουμε πεί και θα το ξαναπούμε άλλη μιά φορά: Ζούμε σε μία απροκάλυπτη μεν, ιδιότυπη δε δικτατορία.
     Απροκάλυπτη διότι επί της ουσίας η Βουλή έχει πάψει να νομοθετεί. Ο λαός βρίσκεται σε καταστολή. Τα εργασιακά δικαιώματα που χρειάστηκαν πάνω από εκατόν πενήντα χρόνια για να κερδηθούν, καταργούνται ή καταπατούνται με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου.Τα ασφαλιστικά ταμεία λεηλατούνται χωρίς κανείς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν. Η δημόσια περιουσία βγαίνει στο σφυρί με απόλυτα αδιαφανείς διαδικασίες. Και οι πολίτες τρομοκρατούνται και απειλούνται καθημερινά από έναν εγκάθετο υπουργό οικονομικών, τον οποίο κανείς δεν ψήφισε.
     Ιδιότυπη δε διότι αν και τυπικά υπάρχει η ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης φροντίζουν με πολλούς και έμμεσους τρόπους να τις καταπατήσουν κι αυτές.
     Παράδειγμα η εξεταστική επιτροπή της Βουλής για την ''λίστα Λαγκάρντ''. Ξέρει κανείς από εμάς πώς εξελίσσεται; Ποιά τα ως τώρα συμπεράσματα; Ή έστω οι υποψίες; Όχι βεβαίως.
     Κι αυτό γιατί έντεχνα τα τρία κόμματα της συγκυβέρνησης έχουν φροντίσει να επανδρώσουν την επιτροπή αυτή με βουλευτές οι οποίοι ήταν σίγουρο ότι θα έστρεφαν την προσοχή της ενημέρωσης σε ''μεσημεριανάδικου'' στυλ κουτσομπολιά, με τις συμπεριφορές και τα τερτίπια τους.
     Τον καλοκουρδισμένο αυτό μηχανισμό συσκότισης της κοινής γνώμης και συγκάλυψης της ουσίας του πράγματος ενορχηστρώνει τέλεια ο πρόεδρος της επιτροπής, που όντας ανεπαρκέστατος για οποιαδήποτε άλλη σοβαρή δουλειά, στον ρόλο μαέστρου του τσίρκου έχει βρεί την κλίση του!
     Έχουν καταφέρει να ευτελίσουν την όλη διαδικασία, να ελαχιστοποιήσουν τις πιθανότητες απόδοσης ευθυνών και βεβαίως να καταδείξουν ότι το μόνο που δεν τους νοιάζει είναι η κρίση αλλά και η ευημερία του ελληνικού λαού, μέσω των ωφελημάτων που θα έπρεπε να είχαν προκύψει από την περιβόητη λίστα.
     Αυτό το καραγκιοζιλίκι πρέπει να σταματήσει. Καλύτερα η επιτροπή να διαλυθεί και να σταματήσουν οι ''έρευνες'', παρά στο τέλος να παρουσιάσουν κάποιο πόρισμα στο οποίο θα ρίχνουν όλες της ευθύνες στην ίδια την λίστα (!) ή στην κυρία Λαγκάρντ που μας την έστειλε!
     Εμείς έχουμε υπομονή.
     Και γι αυτήν την υπόθεση θα περιμένουμε να αποδοθεί δικαιοσύνη μαζί με τα άλλα, στα Ειδικά Δικαστήρια που αργά ή γρήγορα θα κληθούν να ξεβρωμίσουν τον τόπο.
     Ως τότε ας χορεύουν και ας χαίρονται νομίζοντας ότι μας ξεγέλασαν. Ότι μας έριξαν στάχτη στα μάτια.
     Εμείς θα χορέψουμε όταν σκορπίσουμε τις δικές του στάχτες στους πέντε ανέμους..
     

σχολιάκι #42

   

             ''πετύχαμε την πρώτη μεγάλη νίκη!''

                                             ΔΗΜΑΡ   04/04/2013

Έχεις φιλήσει βάτραχο;

     Δεν ξέρω γιατί, αλλά είναι κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι μόνο που τους βλέπεις σου προκαλούν μιά απέραντη αηδία.
     Κάτι σαν να έχεις φιλήσει βάτραχο, Στο στόμα. Κι ακόμα χειρότερα, γιατί ξέρεις ότι δεν πρόκειται να μεταμορφωθεί σε πρίγκηπα!
     Αυτήν ακριβώς την αηδία προκαλεί πιά σε πολλούς, σε πάρα πολλούς, στους περισσότερους, ο πρόεδρος της ΡΗΜΑΔ.
     Ίσως γιατί στο λαϊκό υποσυνείδητο έχει περάσει η αντίληψη, ειδικά μετά τον πόλεμο, την κατοχή και τον εμφύλιο, ότι ένας αριστερός προτιμάει να περάσει τα μύρια, να πάει ακόμα και φυλακή παρά να προδώσει την ιδεολογία του, ή την ιδεοληψία του, όπως θέλετε πείτε το.
     Βέβαια αυτή η αντίληψη δεν είναι παρά ένας λαϊκός μύθος, μία κουταμάρα, εφ' όσον ο καθένας από μας ξέρει έναν τουλάχιστον αριστερό, που ''αντί πινακίου φακής'' ( λέμε τώρα..) να έχει ξεπουλήσει όχι την ιδεολογία του, αλλά την μάνα του την ίδια!
     Θα περίμενε όμως κανείς ότι ένας ηγέτης (το σύντομο ανέκδοτο της ημέρας) της αριστεράς (αϊ στο καλό, λιώσαμε στο γέλιο σήμερα!), θα κρατούσε κάποια προσχήματα, θα έδειχνε κάποια παραπάνω συνέπεια.
     Αλλά πού! Τούτος ο συγκεκριμένος ''βάτραχος'' είναι ο αηδιαστικότερος απ' όλους. Αυτός και μόνον για μιά υποψία εξουσίας, για ένα ''πουκάμισο αδειανό'' ο σιχαμένος, ξεπουλάει και την παραμικρή ελπίδα των πολιτών ότι μπορεί να βρεθεί έστω κι ένας πολιτικός που θα μπορούσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, στο ύψος του αίματος που κυλάει στις φλέβες του.
     Πώς όμως; Έχετε δεί εσείς, σκουλήκια, ασπόνδυλα, να έχουνε αίμα;  Κάτι αηδιαστικά υγρά υπάρχουν μέσα τους.
     Έτσι κι αυτός ο σιχαμερότερος των σιχαμένων, το μόνο κόκκινο που ξέρει είναι οι ''γραμμές'' που όλο βάζει, για να τις σβήσει μετά από λίγες ώρες, αφού τις έχουν ''πηδήξει'' πρώτα ο ίδιος, οι συγκυβερνήτες, και όλη η τρόϊκα αντάμα!
     Γι αυτό λοιπόν άμα τον δείτε μπορείτε να τον φτύσετε, αλλά μην τον φιλήσετε: δεν θα γίνει ποτέ πρίγκηπας!
     Το πολύ-πολύ να γίνετε εσείς βάτραχοι..

Τσοπ, τσοπ, τσοπ, τσοπ*

     *( Είναι ο ήχος που κάνουν οι λεπίδες της έλικας του ελικοπτέρου όταν σχίζουν τον αέρα. Γι αυτό οι αγγλόφωνοι στην καθομιλουμένη τα ελικόπτερα τα λένε choppers. )
     Στα δικά μας τώρα.
      Ότι μέσω των γεγονότων της Αργεντινής ο λαός μας θα συνέδεε την εικόνα του ελικοπτέρου με τον πόθο του να απαλλαγεί από τους ολετήρες πολιτικούς που καταστρέφουν την χώρα, είναι κάτι που η κοινή λογική το κατανοεί.
     Αυτό που είναι απολύτως ακατανόητο είναι ότι θα μπορούσε να βρεθεί ένας τόσο βλάκας πολιτικός, ο οποίος οικειοθελώς θα αναλάμβανε τις ευθύνες του προηγούμενου, θα τις διάνθιζε με δικές του εγκληματικές πολιτικές ενέργειες, και θα γινόταν έτσι ο νούμερο ένα υποψήφιος επιβάτης για το ελικόπτερο της ''μεγάλης φυγής''!
     Απίστευτο κι όμως αληθινό. Ίσως όμως κι αυτό να εμπίπτει στις διαταραχές του ψυχισμού, δηλαδή στις ψυχικές και ηθικές ανωμαλίες του σύγχρονου πολιτικού προσωπικού μας, όπως είδαμε και στο χθεσινό σχόλιο.
     Κατά τα άλλα μου φαίνεται πως στα στελέχη της συγκυβέρνησης διακρίνω μιά αλλοφροσύνη. Κάτι σαν να έχουνε χάσει τον μπούσουλα και ''τρέχουν'' δώθε-κείθε άσκοπα. Μου θυμίζουν μυρμήγκια που τους έχουν ποδοπατήσει την φωλιά και τρέχουν απεγνωσμένα πάνω κάτω μη ξέροντας πού να τρυπώσουν!
     Άσκοπες δηλώσεις, φτιαχτές ανακοινώσεις, τρομοκράτηση και απειλές κατά των πολιτών, ένα ποδοβολητό κι ένα χουγιαχτό χωρίς νόημα και χωρίς αποτέλεσμα.
     Και στο ρημάδι, πλέον, κράτος τίποτα δεν λειτουργεί. Ούτε μηχανισμοί υγείας, ούτε μηχανισμοί πραγματικής προστασίας του πολίτη, ( κι όχι προστασίας για τις μπουλντόζες του ''εθνικού εργολάβου'' ), ούτε φύλαξη των φυλακών, ούτε Πρόνοια, ούτε ελεγκτικοί μηχανισμοί τιμών, ούτε τοπική αυτοδιοίκηση, ούτε τίποτα.
     Μόνον καταστολή, βίαιη ή δια της προπαγάνδας, βόλεμα ημετέρων ( ναι, ναι, ακόμα! ), απειλές του κράτους προς τους πολίτες περί κατασχέσεων για χρέη-μαϊμού, ο Χοντρός να φτύνει σάλια: ''σας σώσαμε!'', ο Ξεκούτης να λέει: ''δεν ψηφίζω!'', το Στουρνάρι να σκέφτεται: ''στα παπάρια μου, υπάρχουν και οι ρυθμίσεις νομοθετικού περιεχομένου!'', κι ο Πρόεδρος-δανειστής να καμαρώνει περιφραγμένος στις παρελάσεις!
     Νομίζετε ότι θα πάει πολύ μακριά αυτό το ''σκηνικό''; Ότι θα μπορέσει να πάει;
     Νομίζουν αυτοί που τάχα κυβερνούν ότι, χαμένοι μέσα στον κυκεώνα της καθημερινότητας έχουμε χάσει το γενικό πλάνο, την γενικά άποψη των πραγμάτων; Έτσι νομίζουν;
     Τους αφιερώνω λοιπόν παραφρασμένο το πρώτο δίστιχο, από το  ''Απολείπειν ο θεός Αντώνιον'', του μοναδικού Κωνσταντίνου Καβάφη:
     ''Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ', ακουσθεί
       αόρατο chopper να περνά..''